İnsanların verdikleri şeyleri, ne kadar zevkime uymayan bir şey olurda olsun, bir türlü reddedemezdim. İstemediğim bir şeye, istemediğimi söyleyemez, istediğim şeyleri de, gizli saklı çalıyormuşum gibi acı bir tatla, sözcüklere dökemeyeceğim bir korkuyla alırdım. Yani iki şeyden birini seçmeye bile gücüm yoktu.
“Yüzüme bak,” dedi sonra. “Ruhunun gözleriyle hatırla beni ki bir gün
resmimi yapabilesin. İstersen başlangıç noktan yüzüm olsun, ama kesinlikle
yeniden resme dön. Bu benim son isteğim.