İşe bak sen gözlerin de burda
Gözlerinin ucu da burda yaşamaya alışık
İyi ki burda yoksa ben ne yapardım
Bak çocuğum kolların işte çıplak işte
Bak gizlisi saklısı kalmadı günümüzün
Gözlerin sabahın sekizinde bana açık
Ne günah işlediysek yarı yarıya
Sakin, rüzgârsız bir yaz gecesiydi. Cırcır böceklerinin sınırsız cırcırı ve sayısız yıldızın lacivert ve karanlık göğe yaydığı ışık şeyh’in kafasındaki hurufi sarhoşluğunu tam kıvamına getirmişti:Hayat ve mana ; işaret ve eşya; karanlık ve yokluk sırların âlemiydi. Işık ve ruh ; Yalnızlık ve Güzellik; Güç ve Aldanma gönlün şiiriydi.