Ayşe Akgün
@sunset_a
205 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Yok, yarısı dolu!
Yok, yarısı boş!
Fikri sorulmayan bardak gibi
küsüm tek tek hepinize.
"Kitaptaki son sözüm şudur Orhan Bey, lütfen unutmayın...”
"Unutmam."
Füsun'un fotoğrafını aşkla öptü ve ceketinin göğüs cebine
dikkatle yerleştirdi. Sonra bana zaferle gülümsedi.
"Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.
Mutluluk
Ay ışığında gölgeler içinde ve sanki boşluktaymış gibi gözüken eşyaların her biri, tıpkı Aristo'nun bölünemez atomları gibi, bölünemez bir ana işaret ediyordu. Aristo'ya göre anlanı birleştiren çizginin Zaman olması gibi, eşyaları birleştiren çizginin de bir hikâye olacağını anlıyordum.
"Aşk nedir?"
"Neymiş?"
"Aşk, Füsun'un karayollar, kaldırımlar, evler, bahçeler ve odalarda gezinirken ve çay bahçelerinde, lokantalarda ve akşam yemeği sofrasında otururken, ona bakan Kemal'in duyduğu bağlılık duygusuna verilen addır,"
"Hmmm... güzel cevap," derdi Füsun. "Beni görmediğin zaman aşk olmuyor mu?"
"O ząman fena bir takıntı, bir hastalık oluyor."
Bazan
Bazan ona “Seni Seviyorum!” demek için dayanılmaz bir istek duyar,ama yalnızca çakmağımla sigarasını yakabilirdim.