"Benimle konuşmak istiyormuşsun gibi davranma, benden nefret ettiğini biliyorum."
"Hayır, etmiyorum."
"Evet ediyorsun, herkes eder. Bu evrenin bir parçası. Birinin benden nefret etmeye başlaması için onunla konuşmam yeterli. Robotlar bile nefret eder benden. Eğer beni görmezden gelirsen, sanırım buradan çekip gidebilirim."
Vücudumun benim hislerimden bağımsız olarak, kendi başına sürekli gelişmesi beni son derece rahatsız ediyordu. Gitgide bir yetişkine dönen kendim hakkında elim kolum bağlı olduğu için üzgündüm. Her şeyi kendi haline bırakıp büyümemi izlemekten başka yapacak bir şey yok. Sonsuza kadar vücudumun oyuncak bebek gibi kalmasını istiyorum.