Merhaba kitap kurdu dostlarım! Bugün sizlere intikam duygusunu her satırında, her kelimesinde iliklerinize kadar hissedeceğiniz, adeta bir film şeridi gibi akıp giden muhteşem bir psikolojik gerilimle geldim! Yazarımızın daha önce okuduğum kitabı beni çok etkilemişti ama bu kurgu, bu olay örgüsü çıtayı bambaşka bir yere taşımış.
Her şey, genç bir gazetecinin bir hapishaneye röportaj yapmak için adım atmasıyla başlıyor. Ve biz orada, hapishanenin karanlık dehlizlerinde "Yanık Göz" ya da "Genç Nolan" olarak tanınan Jason ile tanışıyoruz.
Aslında Jason bir psikolog... Çocukken anne ve babasını trajik bir şekilde kaybettikten sonra, yetimhanenin teknisyeni Martin ve eşi Gina onu yanlarına alıyor. Evlat edindikleri Olivia ile birlikte Jason’a öz çocukları gibi bakıyorlar. Jason büyüyor, okuyor, psikolog oluyor, hayatının aşkı Emma ile evleniyor ve dört dünya tatlısı çocukları oluyor. Tam "her şey yolunda, hayat düzene girdi" derken...
Önce trajik bir kazayla en küçük çocuğunu, ardından çıkan korkunç bir yangında karısını ve diğer üç evladını kaybediyor Jason. Bir insanın kaldırabileceği en ağır acı... Bu büyük kayıplar ve peşinden gelen adaletsizlikler, Jason’ın içindeki o uykuda olan intikam duygusunu ve saf karanlığı tetikliyor.
O artık sadece bir psikolog değil; çocuklarının intikamı için yaşayan, gözü dönmüş bir baba! Yaşadığı olaylar ve aldığı o acımasız intikamlar zinciri onu hapishaneye, Morgan ve Nolan gibi karakterlerle güç savaşlarının tam ortasına sürüklüyor. Ama içindeki iyiliği de hiçbir zaman kaybetmiyor Jason.
Kitabın sonunda ise 1983 yılında dört itfaiye eri birdenbire ortadan kayboluyor. Yıllar sonra, 1989'da bir hastanenin acil kapısında akli melekelerini yitirmiş halde bulunuyorlar. İddiaları kan dondurucu: Üçünün çocukları, birinin ise babası
Puan vermedi
Kulaklarımda düdük sesi, gözlerimde Jason'un en son gördükleri... Bir çocuğun kaç ailesi olurdu? Bir çocuk bütün bu karmaşaya rağmen iyi bir insan olarak kalmayı nasıl başarmıştı?
Başından sonuna kadar sanki içinde yaşadığım bir romandı. Çokça sorgulamanın olduğu, geçmiş ve gelecekle olan hesaplaşma... Bazen gördüklerin aslında görmek istediklerin oluyor. Ailesine yaşatılanlardan sonra tüm ömrünü buna sebep olanlara yaşatacağı öc duygusuyla yaşayan Jason, hapishanede aldığı son mektupla asıl yasananları öğreniyor. Ona gerçek bir baba gibi sahip çıkan Yargıç ona her turlu desteği sağlıyor. Karakterlerin tasviri o kadar güçlü yapılmış ki karakterler okurken gözünüzde canlanıyor. Sanki okumuyorum da bir film izliyorum hissi hiç düşmeyen gerilim kitabı çok begenmemın asıl sebeplerinden eğer aksiyon/gerilim sevıyorsanız çok severek okuyacağız elinizden bırakmak istemeyeceğiniz bir kitap
#süperçocuk
#kitapcumhuriyetimileokuyoruz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hiç Bitmeyen Çin İşkencesi.1000Kitap
Spoiler olacak. Finale kitabından da olacak.
Bronz okumamın acılı bir süreç olduğunu düşünmüştüm ama hayır bu bir başkaydı. Bu efsaneydi. Benim devrimim oldu bu kitap.(kötü anlamda çünkü beni rsye soktu) Beklenti denizinden bir yudum su verdi bana, sonra o su da zehirli çıktı.
Allah kahretmesin ben mi fazla taktım yoksa gerçekten imtihanvari bir süreç miydi aklım almıyor. İlk kitaba da bayılmış değildim ama bu rezaletti bence. Kitap bana asla geçmedi. İnsanların favorisinin neden iki olduğunu da asla anlayamadım.
Ya öncelikle ben kimsenin sihre inanmıyor olmasından başlayacağım. Madem kimse sihre inanmıyor gerçek değil abi neden kimse şaşırmıyor şaka mısınız siz? Evangeline falan da aşırı kolay alıştı. İlk başta bu kadar batmamıştı ama kimsenin tuz gezdirmiyor olmasından hoslanmadığımı fark ettim.
Bu insanlar sihirli ve sihrin doğduğu bir yer var anladığım kadarıyla. Ve burası da bu kitaptan çıkarımlarıma göre Kuzey. Peki madem neden Jacks’in sihri Valenda’dan çıkınca azaldı. Scarlet ve Donatella, Jacks’i aramayı kesti mi? Jacks Kuzey’de madem bu kadar popüler bir lorddu neden Güney’de prenslik yapıyordu? Üstelik tahta geçmek için veliahtları falan zehirlemişti. Anlamıyorum? Bu kitap Caraval evreninin devamı mı yoksa yazar Jacks’i istediği gibi yoğurabilmek için farklı farklı elementler mi uyduruyor.
Kitap Caraval evreninden bağımsız yazılsa daha umut vadedici olabilirmiş. Oradaki Jacks karakteri yerine farklı büyülü bir yaratığı ve onun geçmişini okusak süper olurmuş. Bu geçmiş bence Jacks’e oturmamış.
Yazar neden kafasına göre bizim bildiklerimizi değiştiriyor onu da anlamış değilim. “Jacks kader tanrısı olduğu için yaşlanmazdı ama kötü yaralandıysa ölebilirdi.” (248) Hayır? Ölmezdi? Yazarın Caravalda anlattıklarıyla ters düşüyor bu. Finale kitabında Kayan
Selamlar. Bence bu kitap en özet haliyle yetersizdi. Öncelikle bu seriyi genel olarak sevmediğimi söyleyerek başlamak istiyorum. Her kitapta mantık hataları, karakterlerle ilgili tutarsızlıklar, kitabın finaline etki etmeyen dolgu sahneler vardı. Ben şahsen 6 kitaplık bir seride seri boyunca parça parça gördüğümüz ve bu hikayenin asıl kötüsü olan Birlik’in bütün sırlarının çarpıcı bir şekilde çözülmesini ve dramatik bir şekilde yıkıldığını okumak isterdim. Yani aslında 5 kitap boyunca parça parça bilgiler öğrendiğimiz Birlik’le ilgili aksiyonun dozunun artmasını isterdim. Bir final kitabı olmak için çok durağan bir kitaptı.
Olabildiğince spoilersız ilerleyeceğim. Ben kitabın yabancı booktok’ta yerildiği kadar kötü olduğunu düşünmüyorum. Kötüydü evet ama o kadar da kötü değildi bana göre. Tabii bu durum benim bu serideki beğeni sıralamamın genel beğeniyle taban tabana olmasıyla alakası olabilir. Ben ilk kitapların daha kötü olduğunu düşünüyorum. Yine de neleri sevemediğimi spoilersız açıklamaya çalışacağım. Okumak isteyip istemediğinize siz karar verin.
Bu kitapta Lyla’nın sonunda ailesine kavuşmasını ve devamında da Birlik’in Gölge Adam tarafından çökertilmesini okuyoruz.
Normal bir kitapta serim, düğüm ve çözüm bölümleri bekleriz. Bu kitap serim, serim, serim, serim, serim, düğ, ç şeklinde ilerliyor.
Kitabı 8 farklı kişinin bakış açısından okuyoruz. Durum böyle olunca kitapta zaman kavramı çok daha yavaş akıyor. Yazar genel olarak bu 8’li anlatımda zamanı tekrarlamamaya çalışmış ama yine de her bölümün başında bir tık geri gidip yeni karakterin o olaya karşı düşüncelerini okuyup devam ediyor hikaye. Bu durumdan nefret etmedim ama gerekli miydi diye ufak bir sorguladım.
Yazarın dilinin akıcılığına hiçbir eleştirim yok. Bence yavaş ilerlemesine rağmen akıcı bir
DEHB hakkında 6 kitap okudum. İşte öğrendiklerimİnsan ve Toplum
Puan vermedi
Yaklaşık 2 aydır edebiyatı, felsefeyi biraz kenara bırakıp Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu, yani DEHB üzerine çalışıyorum. Çünkü işimiz gereği zaten insan davranışlarını anlamaya çalışıyoruz. Ve fark ettim ki Dikkat Eksikliği Bozukluğu, bazı davranışların nedenini açıklamada düşündüğümden çok daha önemli bir yere sahip. O yüzden bu konuyu gerçekten derinlemesine öğrenmek istedim.
Bu süreçte okuduğum ve hakikaten güzel olduklarını düşündüğüm kitaplar şunlar; belki siz de okumak istersiniz.
DEHB Hakkında Her Şey
Dikkat Eksikliği Bozukluğu
DEHB ile Yaşamak
DEHB ile Baş Edebilme
Dağınık Zihinler
DEHB’li Çocuklar İçin 50 Aktivite
DEHB, DEB, ADHD gibi bir çok ismi var ben söylenmesi kolay olsun diye bu videoda genelde Dikkat Eksikliği Bozukluğu yani D-E-B, deb olarak söylemeye çalışacağım. D-E-H-B çok uzun geliyor.
Bu kitapları okuduktan sonra ne anlatmak istediğime karar vermem gerekiyordu. Baktım bu konu ile ilgili güzel içerikler var mı diye. Hakikaten yaklaşık 4 yıldır, psikoloğundan, psikiyatrına, çok kıymetli insanların çok güzel içerikleri vardı youtube’da. Düşündüm ve daha iyisini yapamayacaksam aynı şeyleri anlatmamın bi faydası yok dedim. Genel bir DEB Nedir, belirtileri nelerdir videosu yerine, ben DEHB hakkında neler öğrendim. Bu süreç bana neler kattı bunun videosunu yapmayı uygun gördüm. Seneca videomda da bu şekilde yapmıştım.
.
İlk fark ettiğim şey, çocuklara verilecek dikkat eksikliği tanısının kahredici hissedilmesi, yetişkinlerde ise bi rahatlamaya sebep olmasıydı. Yani ailelere çocuğunuzda dikkat eksikliği olabilir dediğimizde, kabul edememe, kabul etse bile yoğun bir üzüntü ile karşılaşırken; yetişkinlerde dikkat eksikliğin olabilir dediğimizde rahatlama ile karşılaşıyoruz. Bence bunun da sebebi, tanıdan sonra, aileler ne ile
Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) ile Baş EdebilmeRussell Barkley · Palme Yayınevi · 202114 okunma
5/10
2026 13. kitabı
Pek çoğumuz gibi Doppler ile tanışıp muzip bulmuşum Erlend Loe beyi ve fakat "naif. süper" ile iki kez buluşmama rağmen asla anlaşamadık. Bazen hiç olmuyor.
Yaşamda bizi hayatta tutan en güçlü şeyin inanç olduğunu düşünüyorum, herhangibir şeye olan inanç. Naif. Süper'de karakterin inancı yok; hayata, başarmaya, huzura ve hatta sevgiye. Böyle olunca karakterle ve aktarmak istedikleriyle de bağ kurulamıyor, ben kuramadım.
Liste yapmaktan bir adım öteye gitmeyen bir günlerine eşlik etmeye çalılıyoruz, mesela:
"Sahip olduklarım:
-İyi bir bisiklet
-İyi bir arkadaş
-Kötü bir arkadaş
-Bir abi (Afrika'da?)
-Bir anne ve bir baba
-Bir büyükanne ve bir büyükbaba
-Yüksek meblağda öğrenci kredisi
-Üniversite diploması
-Fotoğraf makinesi
..."
Bu listeler uzayıp gidiyor ve çocukluktan ergenliğe geçen birinin hikâyesi değil bu, 25 yaşına girmek üzere olan bir genç yetişkinin.
'Zaman'la da ciddi sıkıntıları var karakterin. Zamanın akıp gittiğinin farkında ama bu zamanı kendisi ve etrafındakiler için yararlı tek bir şey için kullanmayıp söylenmekle meşgul ve kötü bir enerji yayıyor bu düşünceleri, mesela:
"Her ne kadar şeyler hareket ediyorsa da zamanın var olmaması diye bir ihtimal var. Yaşam hareket halinde. Bizler doğuyor ve ölüyoruz. Ben yaşlanıyorum. Öyleyse zamanın güneşte aynı olmamasının ne yararı var bana?"
Önünde iyi bir abi örneği de olmasına rağmen kendisi başar(a)mıyor -çünkü bunu istemiyor bence. Olmadı, olmayınca olmuyor.
