Bilinmezleri bilme gayretinde olan insanın ilk bildiği ve o günden bu yana kaçtığı bilgi ölümlü olduğuydu. Ona şimdiki zamanı yaşatmayan, onu geçmişle gelecek arasında sıkışmış bir hayata mahkum eden bu bilgiydi. O gelecekte öleceğini bildiğinden, ölmeyecekmiş gibi planlar yapıp peşine düşen ve yaşamı da kaybeden bir canlıya dönüşmüştü.
Ancak dilin mucizesi gereği bütün hikayeler özgün gibi görünse de aslında büsbütün benzerdir, bu hikayeler, sapiens'in aidiyet ve ontolojik sorunlarına bir çaredir.