-Neçə ay bir yerdə yaşadığımız Şəhrizadı sən mənim qədər tanımamısan. Şəhrizad inqilabçı, bir partiya rəhbəri, qəhrəmandan əvvəl, qadın idi. Sakitlik, ailə həyatı, yoldaş və uşağının yanında olmaq həsrəti var idi. Yadındadır, Məsudu necə sevirdi? O bir qadın, bir ana kimi Məsudun atasız böyüməyini istəmirdi. Onun hədəfi dünyanın bütün uşaqlarının səadəti idi. Bütün uşaqlan öz uşağı kimi görürdü. Amma o vaxt ki, analıq hissini tanıdı - öz uşağına ayn bir imtiyaz istədi. Hər ana kimi öz uşağının səadətini hamısından üstün tutdu.
Həmid bir müddət sakitcə mənə baxdı, sonra:
- Səhvin var, - dedi. - Şəhrizad çox güclü, çox mübariz qadın idi. Onun idealları vardı. Onu normal qadınlarla müqayisə edə bilməzsən.
- Əzizim, mübariz, güclü olmaq qadın olmağa mane olmur.