Okumaya başlarken kitap, Yozo'nun hayal dünyasıyla devam edecek sandım ama okudukça derinleşen bir yalnızlıkla karşılaştım. Annesinden hiç bahsetmeyen ama her intihar girişiminde yanında kadınlar olan yazarın hikayesiydi aslında. Baba figürü var ama yok hep evin dışında bir yerlerde. Kendini bir yerlere ait görmek için ya sahtekarlıkları görmezden gelecekti ya da boyun eğecekti. İkisini de kabul etmeyip insanları güldürmek için beyhude bir çabayla soytarılık yapıyordu.