Biz bir masalın içine zincirlenmiş kahramanlar değiliz.
Her sabah yeniden doğarız; nefes alır, seçer, karar veririz.
Hiçbir şey için geç değil, hiçbir şey büsbütün bitmiş sayılmaz.
Ne Şehrazat’ız ne Alaeddin…
Bir hikâye sona erdi diye biz de tükenmeyiz.
Çünkü biz, yeniden başlamanın sırrını taşıyoruz:
Sevmeye, sevilmeye, var olmaya, hissetmeye…
Ve en çok da anlamaya, anlaşılmaya…
İnsan bazen neyi, kiminle paylaşması gerektiğini bilemez. Yükü kime havâle edeceğini unutur.
Efendimiz (s.a.v) der ki:
“Sırtınızdaki içi taş dolu kefelerin yükünün azalmasını istiyorsanız, secdelerinizi biraz daha uzatın.”
Dert ortağını beşerde değil,
Dâim’de aramak lazım.
Dertler ancak o zaman biter.