s.

s.
@svdceylan
‘𝓩𝓲𝓱𝓷𝓲𝓶 𝓫𝓾 𝓼̧𝓮𝓱𝓲𝓻𝓭𝓮𝓷, 𝓫𝓾 𝓭𝓮𝓿𝓲𝓻𝓭𝓮𝓷 𝓬̧𝓸𝓴 𝓾𝔃𝓪𝓴𝓽𝓪’
İnsan kaybettiğini bulur, bizler O'nu kaybetmedik ki ! Zira O ki kaybolmayandır. Ne yana baksak O'nu görürüz ,ne söylesek O 'nu söyler, ne işitsek O'nu işitiriz. Lakin yaşamak gözlerini kör, kulaklarını sağır eder insanın. Gördüğüne bakamaz, baktığını bilemez, bildiğine gidemez. İşte biz dahi Dünya ile nedenini boyamışsak gözlerimizi apaçık olanı göremeyiz
Reklam
Ah dünya ah" dedi Yahya efendi. " Kime kaldın ki bana kalasın. Toprağın altı sana 'benimsin' diyenlerle dolu. Sultan Süleyman'a dahi kalmayan dünya, ben yahya'ya mı kalacak? Gayri el çek benden ki, Sevdiğime gideyim zira seninle yaşamak sürdüğüm gibidir bana. Ben seni yalnızca Allah yarattın diye severim. Yoksa zerrece kıymetin yoktur gözümde."
Zaman ber gergef… İlmek değil, ömür geçirir tellerine. Nerede doğduğunu, kimden doğduğunu ve kimden olduğunu seçtirmez sana. Mecburen doğar ve mecburen yaşarsın. Yürür gibi yaşamak, hangi yoldan gitsen de aynı yere varırsın. Yolun aynı olmasa da sonun aynıdır herkesle. Ve bu yola kime bir kâşanede kimi bir viraneler başlayıverir.
Sayfa 25 - Nesil·Kitabı okudu
Hayatımız için unuttuğumuz en önemli detay..
‘Ve bilmek değil de hissetmekmiş esas olan…’
Sayfa 22 - Nesil·Kitabı okudu
Sinemizden gelen sesi lisanımız susturmuş.
Sayfa 22 - Nesil·Kitabı okudu
Reklam