Bilal sevgili
@svgl_bilal
IG: svgl.bilal
Antalya
29 Ocak
33 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Orta Asya Türk Tarihi denince akla gelen ilk isimlerden birisi olan Ahmet TAŞAĞIL hocanın son çıkan eseri. Eski eserlerinden bilgileri de içerisinde barındıran bu eser, yeni çalışmalarla gün yüzüne çıkmış bir çok bilgiyi okuyucuya sunuyor.
Özellikle Orta Asya Türk tarihi konusunda başvurulabilecek en önemli belgeler Çin imparatorluk kaynakları. Bu belgeler içerisinden sayın Ahmet TAŞAĞIL hoca, imparatorluğun vesikalarını, yıllıklarını ve özellikle bize bir çok bilgi aktaran biyografilerini ince eleyip sık dokuyarak bizlere onur veren tarihimizi aydınlatıyor.
Yazarın bir çok kitabını okumuş birisi olarak olumsuz bir eleştiri yapmak gerekirse diğer kitaplarına nazaran daha ağır bir dili olduğunu söyleyebilirim. Diğer kitapları da akademik bir dille yazılmış olsa da özellikle bu kitabında çok fazla Çince isme boğulmuş gibi hissettim kendimi. Bu durum kitabı okumaya engel mi diye sorarsanız, ilgisi olana tabii ki engel teşkil etmiyor ve bu olumsuz eleştiriyi yapmış olsam da verilen değerli bilgilerin başka türlü aktarılamayacağının da farkındayım.
Kitapta özellikle ilgimi çeken kısım Ergenekon diye tabir ettiğimiz bölgenin takriben neresi olduğuna dair tahmin ve çalışmalar; Ahmet TAŞAĞIL hoca hem yazılı kaynaklardan hem de sözlü geleneğimiz olan destanlardan yola çıkarak titizlikle yaptığı çalışmalar neticesinde bu bölgenin izini sürerek bazı tahminlerde bulunuyor ve açıkçası bir çok farazi iddiaya nazaran çok daha tatmin edici sonuçlar.
Şimdiden herkese iyi okumalar dilerim. Öğrendiğimiz yeni bilgiler doğrultusunda Kutlu Atalarımıza uğurlar olsun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Keşkelerle dolu bir kitap, okuyucuya, kendisini yeteri kadar geliştirmemiş okuyucuya. Özellikle hocamızın bahsettiği 12-25 yaş aralığının gerekliliklerini yeteri kadar yerine getirememiş olanlar için keşkelerle dolu bir kitap olacaktır. Ancak bu keşkeleri nasıl değerlendirdiğiniz önemli aslolan. Şayet “keşke yapsaydım iş işten geçti” derseniz zaten bitmişsiniz demektir ama yok “hiç bir şey için geç değildir, önümdeki süreci bu keşkeleri aklımda tutarak değerlendireceğim” derseniz hala umut var demektir.
İlber hocamız kendisinin de bahsettiği ve çok hoşuma giden “entelektüel, üstüne vazife olmayan işlerle ilgilenen kişidir.” söylemi gibi günümüz Türkiyesinde nadir sayılabilecek entelektüellerdendir. Bir insan üstüne vazife olmayan bu kadar şeyle nasıl derinlemesine ilgilenebilir diye hayret ediyor insan doğrusu. Zaten renkli bir kişiliğe sahip olduğuna kitaplarından aşina olduğumuz hocamızın, bu kitabıyla kişiliğinin renk dağılımının elektromanyetik spektrumunun kızıl ötesi ve mor ötesi renklerinde dışına çıktığına şahit oluyoruz :)
Elimde olsa gençlere zorla dayata dayata bu kitabı okutmak ve çok geç olmadan bir şeyleri başarmalarına
hocamız vasıtasıyla yardımcı olmak isterdim.
İnsan, yeni öğrendiği her bilgiyle ne kadar çok şey bilmediğinin farkına varsa da İlber hocanın bildiklerini öğrenince tamamen cahil olduğunun acı gerçeği sert şekilde yüzüne vuruyor.
Üstünkörü anlatılmış bir hikaye gibi atlaya atlaya gidilmesi dışında olay örgüsü güzel. Yazarın farklı bir anlatım tarzı var. Daha önce “Semerkand” kitabını okumuştum. Yine aynı şekilde Ömer Hayyam ile ilgisi bakımından kitabı beğendim ancak yazarda okuyucuyu tatmin etmeyen ve ne olduğunu çözemediğim bir amatörlük mü desem acemilik ya da kabiliyetsizlik mi desem bilmiyorum ama bir eksiklik mevcut.
Ayrıca bunun farkına yalnızca ben mi vardım ondan da bihaberim lakin 
Serenad ile arasında aşırıya kaçan bir benzerlik gözüme çarptı. Otel odasında kahramanın hikayesini anlatması vs. gibi benzerlikler.
Serenad ile arasında aşırıya kaçan bir benzerlik gözüme çarptı. Otel odasında kahramanın hikayesini anlatması vs. gibi benzerlikler.
Süleyman Askeri Bey’in yaşantısı ve kahramanlıklarına dair nadide bilgilerin yanında, Osmanlı Devletinin 1906-1915 yılları arasındaki şahsiyet ve müesseselerine dair belki de ilk defa gün yüzüne çıkmış olan bilgilere şahit oluyoruz.
Küçük yaşlardan itibaren içinde bulunduğu ortam sebebiyle askerlik mesleğine aşina olan Süleyman Askeri Bey soyadına yakışır şekilde askerlik mesleğinin gereksinimlerinin tamamını yaşam tarzı ve vatan aşkı sebebiyle gayri ihtiyari şekilde yerine getirmiş tabiri caizse tam bir “Savaşçıdır”.
İlk savaş tecrübesi yaşadığı ve yine kendisi gibi yüksek şahsiyetli silah arkadaşlarıyla beraber görev yaptığı Trablusgarp olsun, Trablusgarp cephesini kendi kaderine terk etmek istemediği halde zorunlu olarak gittiği Balkan Harbi olsun, kendisine duyulan ihtiyaç gereği gönderildiği Irak Cephesi olsun katıldığı bütün büyük ve küçük çaplı muharebelerde hem nizami hem gayri nizami harbi hakkıyla yerine getirmiştir. Tüm bunların yanında İttihat ve Terakki içerisindeki konumu kesinlikle yadsınamaz. Savaşçı şahsiyetinden geri kalmayacak bir politik dehası olduğunu söylemek yerinde olacaktır. Bunun da en güzel örneği Batı Trakya Türk Devleti sonrasında Bulgarların Türkiye lehine politikaları olarak değerlendirilebilir.
Yazarın da üstünde durduğu şekilde gayri nizami harbin Türkiyedeki en büyük temsilci ve öncülerinden olduğu gönül rahatlığıyla söylenebilir.
Kitabın sayfalarını araladıkça Süleyman Askeri Bey’in başardıklarından ötürü 31 yaşında mı ölmüştü diye şüphe etmeye devam edeceksiniz.
Tereddütte kalanlar için tereddütlerini gidermek adına, kitap araştırma kitabı olmasına rağmen kesinlikle sıkıcı değil. Akademik bilgiler doğrultusunda akıcı şekilde kaleme alınmış bir eser. Bu akıcılığa en büyük etki eden iki faktörü Süleyman Askeri Bey’in kişisel notları
“Biz her bir millete peygamber gönderdik” ayetinin, Türklük bilinci ve şuuru ile harmanlanmış hali; Bozkırın Sırrı: Türk Peygamber.
Üstüne çoğumuzun kafa yorduğu, araştırdığı bir meseledir, Türklere peygamber gönderilip gönderilmediği. Vaktiyle ben de bu konu üzerine çok kafa yordum ve araştırma içerisine girdim. Geçmişten günümüze gelen Türk Töresi olsun, günümüzde farkında olmadan günlük hayatımızda kullandığımız onlarca deyim, atasözü vs. olsun ortak noktası olan semavi dinlerin kural, yasak ve yaşam tarzı ile örtüşmekte. Yukarıda bahsini ettiğim ayeti de göz ardı edemeyeceğimiz için elbette ki bir(ya da birden çok) peygamber Türk toplumuna hak dini tebliğ etmiştir. Yazarımız da bu bahsi, gayet akıcı üslubuyla hem din hem anane duygularımızı okşayarak hikayeleştirmiş. Ortaya sıkılmadan ve bazı aydınlanmalar yaşayarak okuyabileceğiniz güzel bir eser çıkmış.
Kitaptan bağımsız, konuyla iç içe olan bir husus ki; Türk toplumuna inmiş olan peygamberin ya da peygamberlerden birinin Oğuz Kağan olma ihtimali hayli yüksektir. Bilindiği üzere Türk milleti, yaşam tarzı ve coğrafya sebebiyle yazılı bir tarih yerine sözlü aktarımı benimsemiştir. Sözlü aktarımda bizlere kalan yegane eserler ise destanlarımızdır. Destan, adı üstünde illa ki sözlü aktarıma maruz kalması sebebiyle abartma eklenip, değişimlere uğrayacaktır lakin kimse bu destanlara tamamen safsatadan ibaret diyemez. Misal vermek gerekirse; Oğuz Kağan Destanımızda, Oğuz Kağanı yüceltmek yüce bir şahıs olduğuna dikkat çekmek adına doğduğunda göğsünde kıllar olduğu, ayaklarının toynak gibi olduğu yönünde bazı tasvirler mevcuttur. Abartma olduğu ihtimali elbette ki çok yüksek olmakla beraber Oğuz Kağan’ın yüce bir şahsiyet olmadığını da göstermez.
Türk Töresinde Oğuz Kağan töre koyucu kabul edildiği ve bu törenini yasak
