Kendine şemsiyeden arkadaş yapan güzel çocuk Momo Kitabı okumadım, yaşadım adeta. Her bir karakter öyle gözümde canlandı. Kitap bitti ama sanki bitmedi ben hala Yahudi deliğindeyim gibi. Öyle içine çeken bir dille anlatılmış. Yoksulluk, yalnızlık dramatize edilmeden çok iyi tasvir edilmiş.
Çok uzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir kitap okumamıştım. Hem sürekli okumak isteyip hem de bitmesin istemek..Kocaman bir huzurla doldu içim. Çokça şükür, bin şükür