“Sevinciniz maskesinden sıyrılmış kederinizdir. Şimdi kahkahalarınızın yükseldiği o kuyu, çokça zaman gözyaşlarınızla dolmuştu.
Keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa,taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur.”
Kendine şemsiyeden arkadaş yapan güzel çocuk Momo Kitabı okumadım, yaşadım adeta. Her bir karakter öyle gözümde canlandı. Kitap bitti ama sanki bitmedi ben hala Yahudi deliğindeyim gibi. Öyle içine çeken bir dille anlatılmış. Yoksulluk, yalnızlık dramatize edilmeden çok iyi tasvir edilmiş.