Zeynep
@szeynep
510 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Tıpkı Adam Smith gibi, Keynes de sevginin kıt olduğunu düşünü yordu. Bireysel çıkar, ekonomi treninin lokomotifiydi. Ve trenin yürümesine ihtiyacımız vardı. Şu yoksulluğa bakın yeter. Maddi ihtiyaçların üstesinden gelmek önceliğimiz olmalıydı. Zambaklar, maneviyat ve diğer her şey bekleyebilirdi. Mahatma Gandhi bile, "Eğer Tanrı ken dini Hindistan halkına gösterecekse, en iyisi ekmek formunda zuhur etmesi," demişti.
"Bir hayırsever ile bu şekilde davranan bir kapitalist arasındaki farka gelince, gerçekten muhtaç olan ve aciz durumda olmayan bir adamı ele alalım ve hayırseverin ona yiyecek, giyecek ve barınak sağladığını varsayalım; bunları kullandıktan sonra, bağımlılık alışkanlığı kazanmış olması dışında, daha önce olduğu yerde olacaktır. Ama diyelim ki hiçbir hayırseverlik güdüsü olmayan, sadece kendi çıkarları için iş yapmak isteyen biri, yardıma muhtaç bu adamı ücret karşılığında işe aldı. Bu durumda işveren iyi bir eylemde bulunmuş olmaz. Yine de çalışan adamın durumu fiilen değişmiştir. Bu iki eylem arasındaki hayati fark nedir?
Hayırsever olmayan işveren, istihdam ettiği adamı üretim hattına, enerjinin büyük devinimine geri kazandırmıştır; oysa hayırsever, enerjiyi yalnızca üretime geri dönüşü olmayacak ve dolayısıyla hayırseverliğinin nesnesinin iş bulma olasılığını daha az olacak şekilde yönlendirebilmiştir..."
Isabel Paterson
