Merhaba sevgili dostlar
Geçenlerde oğluma tavsiye üzerine aldığım Zaman Dedektifleri: Sarnıcın Sırrı kitabını okudum.. Normalde bu tarz kitapları çocuklara hitap ediyor diye pas geçebiliyoruz bazen ama, inanın bu bambaşka bir seviye. Okurken kendimi bir an o karanlık sarnıçların içinde, gizemli ışıkların peşinde koştururken buldum. İstanbul’un o çok iyi bildiğimiz sokaklarını alıp işin içine zaman yolculuğunu, biraz teknolojiyi ve tabii ki müthiş bir arkadaşlık hikayesini koymuşlar. Özellikle kitabın yanındaki harita detayı beni benden aldı; okurken o haritayı önüme yayıp şimdi şu tarafa gidiyorlar diye takip etmek o kadar keyifliydi ki... Yani eğer şöyle birkaç saatliğine gerçek dünyadan uzaklaşıp, İstanbul’un gizli kalmış dehlizlerinde dedektiflik yapmak isterseniz şans vermenizi kesinlikle öneririm. Hem dili o kadar rahat ki, sayfalar kendi kendine çevriliyor resmen.
.
.
Siz son zamanlarda sizi içine çeken, bitirdiğinizde keşke biraz daha devam etseydi dediğiniz bir kitap okudunuz mu?
Önerilerinize açığım...
Bu kitabı herkese öneririm, herkes beğenir bence. Çünkü normalde polisiye okumayan ben bile 6 günde bitirdim kitabı. Bu kesinlikle yazarın başarısı. Yazar sadece klasik bir polisiye/aksiyon hikayesi anlatmıyor bize, toplumumuzun geldiği hali de çok gerçekçi ve çarpıcı şekilde yazıyor.
Aynı zamanda karakterler çok insani. Hem de çok. Onların düşünceleri çok güzel aktarılmış, o düşüncelerde kendinizi bulacağınıza eminim, hatta katilin düşünce yapısı bile o kadar iyi ki...
Katilimiz çok kaliteli ya. Tabii ki biliyordum: manyağın tekiydi falan ama bu kadarını beklemiyordum, profesyonel çıktı. İşimize o kadar karıştı, bize o kadar köşeye sıkıştırdı ki. Bazı yerlerde bizden bir adım önde olması da cabası.
Kitabın her bölümünde bir olay oluyor, sizi temin ederim bu kitabı yavaş okuyamazsınız. Ve hepsi çok iyi yazılmış olaylar, çok beklenmedik olanlar da var. Bir noktada bağlantılı ama alakasız görünen bir sürü olay oluyor öyle ki polislerimiz ortaya binbir teori atıyor, onları da okuması çok keyifliydi biraz beynim yandı ama.
Bu kitapta Nevzat'a daha çok bağlandım, onu anlamaya çalıştım ve sanırım anladım da. Nevzat, Ali, Zeynep üçlüsüne çok alıştırdı beni bu kitap. İstanbul Hatırası kitabından tanıyordum onları ama bu sefer daha da sevdim onları.
Bir de biraz yazım dilinden bahsetmek istiyorum: yazar öyle çok uzun cümleler kurmuyor, süslü püslü bir anlatım da yapmıyor ancak bu yazarın uslübuna basit diyesim gelmiyor. Çünkü ben en çok basit olmayan dil severim yani normalde basit olması benim için olumsuz bir şey olmasına rağmen bu kitapta öyle olmadı. Evet, cümleler kısa, evet çok süs yok ama cümleler o kadar net, gerçekçi ve çarpıcı ki şöyle düşünüyorum, bu yazarın sizi etkilemesi için uzun cümlelere de süse de ihtiyacı yok, sadece olduğu gibi yazıyor cümleleri ve bu
Reklam
ZATEN O ŞARKIYI BEN SANA YAZMADIM / ORKUN GALOLAR
Herkese merhabalar…
Bugün sizlere Orkun Galolar'ın kaleminden çıkan öyle bir kitapla geldim ki anlatamam.
O derece üzüldüm diyebilirim. İçimi parçaladı adeta.
Umut'a defalarca üzüldüm, defalarca gözyaşlarım pıt dedi. O yüzden haydi gelin sizi daha fazla merakta bırakmadan kitabın konusuna geçelim.
Çocukluğundan beri Elif’i seven Umut, her aile buluşmasını bir umutla bekler. İçindekileri anlatmak ister ama Elif ona hiçbir zaman bu fırsatı vermez. Ne umut verir ne de tamamen uzaklaşır. Buna rağmen Umut vazgeçmez. Hayatını, hayallerini ve hatta geleceğini bile Elif’e yakın olabilmek üzerine kurar.
Zaman geçer, Elif başka birine âşık olur, evlenir ve yurt dışına gider. Ama Umut’un kalbindeki yerini hiç kaybetmez. Aradan geçen on beş yıl bile sevgisini eksiltemez.
Yıllar sonra Elif geri döndüğünde Umut’un içinde yeniden bir umut filizlenir. Fakat her zamanki gibi Elif yine gider. Aslında bu ilk gidişi değildir; Elif her gelişinde gitmiş, Umut ise her defasında onu yeniden kabul etmiştir.
Bu hikâye karşılıksız bir aşkın, beklemenin ve vazgeçememenin hikâyesi. Çünkü Umut’un en büyük acısı Elif’i kaybetmek değil, onu yıllarca sevmesine rağmen hiçbir zaman gerçekten ona sahip olamamaktır.
ALINTILAR
“Ve tabii o zaman anlamamıştım. Birini kaybetmemek için kendinden vazgeçmek, kaybetmenin başka bir biçimiydi.”
“Arkamdan konuşulanları bilmiyor değilim ama hayat da gül bahçesi sunmadı bana.”
“İki farklı zaman dilimindeyim. Gidip geliyorum geçen yıllarla şimdi arasında.”
Hazırlayan: Alican GER
Editör: Deniz İmre
Puan vermedi
Momo, Eski bir fahişenin oğludur. Annesi ve babası onu yıllar önce başka fahişelerin de çocuklarına bakmak için bir nevi çocuk evi işleten Madam Rosa ya vermişlerdir.
Romanımız esasen bu Momo nun büyüme ve Madam Rosa nın yaşlanma süreçlerine paralel olarak 2 karakter üzerinden ilerliyor ve belirli bir konusu yok.
Göçmen , azınlık yahut fahişe çocukları olmalarından dolayı sadece maddi değil birçok manevi duygudan yoksun olarak büyümeye çalışan çocukların hayatlarına sokuyor bizi yazar.
Özellikle Momo, diğer arkadaşlarından farklıdır, fazla hassas fazla duyarlıdır.
Algıları o kadar açıktır ki romanın uzun bir kısmında Momo nun 10 yaşında olduğu bilgisi verilmesine rağmen buna okur olarak inanmamız zor geliyor.
Bu anlamda tam bir yeraltı edebiyatı.
yeraltı edebiyatından beklediğimiz, yeraltı edebiyatın bize verdiği o karamsar, o rahatsız edici hayat bu kez on yaşında bir çocuğun cümleleriyle bizi aktarılıyor.
Aslında çok sert detaylara tanık Olmamıza rağmen, Momo'nun cümleleri bizim adeta içimize işliyor.
Momo'nun içinde o kadar çok sevgi o kadar çok duygu var ki, o duyguları birine aktarmak için kimseyi bulamıyor.
sokaktan bir köpek Buluyor ve tüm ilgisini tüm sevgisini bu köpeğe gösterebiliyor ancak. Sevgisi o kadar sahicidir ki köpeğine daha iyi bakacak birine bulduğu zaman, hiç tereddüt etmeden köpeğine ona veriyor, veriyor diyorum çünkü Momo köpeği alan kişinin verdiği parayı çöpe atacaktır.
fahişelik, ve fahişe kavramı, Roman içinde "kendilerini kıçlarıyla savunan insanlar" olarak tanımlıyor, daha doğrusu bu Momo'nun tanımı.
Hatta Momo fahişeleri En iyi anneler olarak görür, çünkü onlar çalışma aralarında, kısıtlı zamanlarda sadece çocuklarına ilgi gösterip ve onlarla vakit geçirmeye çalışırlar.
Zor bir hayattan kendine Şemsiyesini giydirerek ondan arkadaş
395.jpg){kind=small}
Sosyal medyada ve çevremde son dönemlerde adını sıkça duyduğum genelde okuyanların övgüyle bahsettiği bir kitap Geri Verilen Kız yani Arminuta.
Kitap kısaca tek çocuk olarak özenle deniz kenarı bir evde dans dersleri güzel okullar mükemmel kıyafetler ve ilgiyle büyütülen bir kız çocuğunun birden sen bizim çocuğumuz değildin seni gerçek ailen geri istiyor diyerek aslında gerçek anne babası olan uzaktan kuzenlerine geri gönderilmesini anlatıyor. Bu evde bir sürü çocuk, mahremiyet algısının olmaması, annenin çok çocuktan bunalmış, babanın ise sıklıkla çalışıyor moduyla evde olmadığı, sefalet ve yoklukla tanışması işleniyor.
Kitap boyunca bu kızın ismi hiç olmadı o Arminuta'ydı, yıllarca bir yalanı yaşamış mantıklı bir açıklama yapılmadan bizim bununla işimiz bitti der gibi geri verilmiş, geldiği evde kız kardeşi dışında bağ kuramamış bir kız çocuğu. Benim beğendiğim kısım Arminuta'nın duygusal dalgalanmalarını patlamalarını kabullenmemelerini zorundalıklarını okuyucuya hissettirebilmesiydi yazarın. Ama açık konuşmak gerekirse uygun olmayan farklı durum ve kısımlarda vardı tabii. Kardeşler arası cinsel ilgi, evde şiddetin günlük hal halini alması vsvs.
Kitabın konu açısından ilgi çekici olması kitabı kurtarmış bence. Yoksa üslup çok sokak ağzıydı, içerik zenginleştirilebilirdi, olay örgüsü sonlandırılabilirdi. Genel anlamda Arminuta'nın bazı bölüm sonlarında geleceğe gitmesiyle kız kardeşiyle bağının devam ettiği ve okuyabildiği gibi çıkarımlar yapsakta genel anlamda "eh işte " denilebilecek bir kitaptı.
Aşkın Sırrı // Öykü Odabaşı // Gitane Yayınevi
Serinin son kitabı Aşkın Sırrı kitabı ile geldim.Bu kitapta olaylar çok daha hızlı akıp gelişiyorken aksiyon ilk sayfadan başlıyor.
İpek'in hayatlarına girmesiyle iyice olaylar iç içe girerken,beraberinde yeni veeski düşmanlarda ortaya çıkıyor.Hatta düşman gördükleri bazıları dost olmasa da düşmanları olmadıkları da ortaya çıkıyor.Rüzgar'ın İpek'in onun bunu neden yaptığını öğrendikleri,bir daha bırakma bırakmayacaklarını söylerler.Fakat İpek'i tutanlar,ondan istenileni yapmasını yoksa kızını ve kardeşini göremeyeceğini söylerler.Tabii bunu öğrendikleri an,onları kurtarmak için tüm aile ve dostlar birleşir.Kurtardıkları kızları eve getirirler.Poyraz İpek'in kız kardeşi Masal ile ilgilenmeye başlar.Onu ilk gördüğü an tutulur.Bu olayların sonunda İpek'in de bizimkilerle ortak düşmanları olduğunu öğrenirler.İpek'in geçmişte işkenceler yaşamış olduğunu,yaşadıklarını aile daha önce yapılan gizli araştırmalar sonunda öğrenirler.Bu arada eve dahil olan küçük çocuklara bakıcı olarak Adile Sultan sayesinde henüz çok küçük yaşta zarar gören Elif'i kurtarırlar.Bu küçük kızın bir sırrı vardır.Kendi küçük olmasına rağmen minik bir bebeği vardır.Bunu duyunca kurtarmak için Elif'e yardım ederler Bu arada yeni evlenen Demir Dilara ile Batı ve Şule balayına Teksas'ta daha önce kaldıkları çiftlik evine gelmişlerdir.Ama bela orada da bırakmıyor.Onların bu defa karşılarına Peri,sevgilisi,sevgilisinin kardeşleri,babası ve dedesi ile tanışır.Bu gruba yeni balayına çıkan Işık ve Uzay dahil olur.Bu defada Uzay'ın işinden dolayı,Pelin'in ailesinin onu tanımasıyla başlar.Bizimkilerle yeni evli çifti Bodrum'a kapatırlar.Peri'nin ailesi de başka bir tuzağa düşer ve hepsi birlikte Bodrum'da kapatılırlar.
Türkiye'de de olaylar karışmaya
Reklam
Reklam