Tacettin Çetin
@taco46
Yine gazetelerde yayımlanan bazı haber kesitleri hücum etti zihnime: Bizdeki nükleer santraller kesinlikle güvenli, Kızıl Meydan'a bile inşa edilebilirler. Kremlin'in hemen yanına. Bir semaver nükleer santrallere kıyasla daha tehlikeli.
Eskiden Tanrı yerine komünistler vardı, artık geriye sadece Tanrı kaldı.
Tetiği insan çeker fakat mermiyi Tanrı taşır.
İftar yemeği gibi bir okuma oldu. Hani iştahla başlarsın ama sonra tıkanırsın, bir şey yiyemez hale gelirsin. İşte öyle oldu. İlk başlarda belki biraz da felsefe yapmasıyla iştahla okuduğum kitap, belli bir süre sonra dayanılmaz ve çekilmez hale geldi. İlk yüz sayfayı okumak yeterli. Ondan sonrası zaman kaybı olacaktır. Kahramanın ikisi de kötü. Bildiğin bilinçaltı kusmuğu. Tam anlamıyla pislik tipler. Alayına isyan eden, biri korkak (Kinyas) biri bencil (Kayra) iki kişi. Onların yaptıklarını psikolojileri bozuktu diye masum göstermeye kalkmak sapıklığı normalleştirmeye çalışmak tam anlamıyla aymazlıktır. Bu yüzden kahramanla özdeşlik kurmak mümkün değil. Okurken sıkıntı basıyor ve insanı geriyor. Üçüncü sınıf Hollywood filmlerinde bulacağınız sahneleri okuyup beyninizi iğdiş etmenize gerek yok. Yeraltı edebiyatı diyorlar "Edepsiz edebiyat olmaz."
