Bedbaht adam .benim deliliğimden sizde de mi var?Sizde mi içtiniz o sarhoş eden içkiden?Dinleyin beni Size hikayemi anlatınca fırlatıp atacaksınız dudaklarınızı götürdüğünü kadehi!
Gül gibi sevilmemişler sevilmişlerin kendinden emin hallerini kendini beğenmişlik sanıyorlar.Oysa onların içinde de bir boşluk oluşuyormuş ve onlar da bu boşluğu acıyla bile olsa doldurmak istiyorlarmış.
Ama büyümek,melek sandığın annenin yuva yıktığını,kahraman sandığın babanın işkencecilerin patronu olduğunu öğrendiğin halde onları sevmeye devam etmektir.Büyümek hayatın mazeretleri ne inanmaktır,hatta hayata devam için yeni mazeretler bulmaktır.
"...Hayat nam çukurun içine hangi rencide köşeciğe sığınıp iliştiyse, orada sevdim onu. Değişmeyi ummadan, zımparalamaya kalkmadan, kimse, neyse, tam da öyle benimsedim. Gerçekten sevmek, birini her neyse tam da öyle kabullenmek,başka türlüsünü hayaş bile etmememek değil mi?