Taner Pasin
@tanerpasin
Şu anda okuduğu kitap
Başlık biraz çöpçatan dursa da; yazarın ve çizerlerin bu camiaya ne kadar kaliteli eserler bıraktığını bilirseniz başlığa aldırmadan alırsınız, keza ben öyle yaptım.
64 sayfalık bu eser kısa da olsa, o kadar büyük konuları küçültüp kısaca değiniyor ki, sonrasında bir 64 sayfalık hayali boş defter doldurtur kişiye. Türkçe bilgi neredeyse yok denecek kadar az bu esere, bu yüzden bir üstünkörü bilgi vereyim istedim. Kısacık bahsedeyim.
Enn ve Vic adındaki iki arkadaş, davet edildikleri partinin adresini kaybettiklerinden, gidecekleri yeri bulamamıştır. Uzaktan müzik sesini duydukları ve onu takip ederek vardıkları, aslında hiç davetli olmadıkları bir partiye katılırlar. İçeride insanlar, öğrenci değişim programıyla yurtdışından gelmiş ve birbiriyle hiçbir bağı bulunmayan kimselerdir. Çoğu kendini müziğe kaptırıp dans etmektedir. Bir kısmı da müziği umursamayıp uzaklara dalmakta ya da bu tempoya yabancı hissedip uzaktan izlemektedir.
Yazarın hayat betimlemesi aslında tam olarak burada başlıyor. Sonrasında bu betimlemesi üzerine, daha önce partilerde deneyimi olmayan bir genç olan Enn üzerinden, kadınları ve ilişkileri yorumlar yazar.
Enn kadınlarla konuşmaya ölümüne çekinmektedir. Zaten ''kadınlar erkeklerden erken büyür'' klişesinden yola çıkarak kendini iyice yabancılaştırmış bir ergendir.
Arkadaşı Vicc ise öyle değildir, tavsiye olarak sadece ''konuş onlarla'' der. Bu tavsiye üzerine bir şekilde çekinerek yola koyulan Enn, farklı kadınlarla tanışmaya ve konuşması bir şekilde sonlandıkça, farklı kadınlarla konuşmaya devam eder. hepsinin aslında bambaşka dünyaları olduğunu keşfetmeye başlar, hepsi başka dünyalardan gelmiş, başka bakış açılarına sahip kimselerdir.
Bu temele kurulmuş eser, kendince derdini anlatıp sonra güzel bir sona bağlar, ve üzerine siz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Pek ilgimi çekmeyeceğini düşündüm ama Deadpool killogy serisini okumuş biri olarak söylüyorum okuduğum en eğlenceli ve en sıra dışı deadpool çizgi romanlarındandı, sıfır beklentiyle ve günü doldurmak için okumuştum, aşırı doyurucu bir eserdi. Tavsiyedir.
BaşlangıçEdebiyat
Kendisini, ''abi işte Batman'in ortaya çıkışını anlatıyor ne kadar farklı olabilir ki, okurum bir ara'' diyerek, aldığı övgüleri yok sayıp, erteleye erteleye yıllardır okumamıştım.
Amatör Batman'i ve ortaya çıkış sürecini, yaptığı hataları okumanın bu kadar keyifli ve heyecan verici olacağını hiç düşünememiştim. Her zaman bildiğimiz o Gotham, olaylar başlamadan tüm kirliliğiyle o kadar güzel anlatılıp ve çiziliyor ki, kendini doğruluğa adamış Gordon, Wayne ve Dent'in yerinde olmanın büyük cesaret isteyeceğini kavrıyorsunuz. Ayrıca bir çok ikonik sahneye sahiplik ediyor bu cilt, ''süper kahraman çizgi romanları'' sınırlamasından taşıyor adeta, birçok şeyi sorgulamaya yönlendiriyor okurken. Okunması gerekiyor, Batman severlerin özellikle okuması gerek, benim yaptığımı yapmayın ve karakterin kökenine inmeyi ihmal etmeyin.
Ayrıca bu yazarın, okuduğum hiçbir eseri boş değildi, hepsi iyiler. Kendisinin Daredevil ve Kara Şovalye Dönüyor eserlerini okumaya heyecanlanıyorum.
Yetersiz Bir SeriEdebiyat
Eğer benim gibi yedi kitabı da okuduysanız ve bu evrenle ilgili tüketmediğiniz son şey çizgi roman serisi kaldıysa, kesinlikle tüketmemelisiniz. Çok basit kalıyor.
Serinin ilk çizgi romanı için ''CD Project Red adına güvenip aldım'' demiştim. Belirtmeliyim ki bu üçlemedeki hiçbir hikaye The Witcher: Wild Hunt'da sunulan yan görev seviyesinde bir hikayeye bile sahip değil. Araya bir iki afili söz yerleştirilmiş, geri kalan ise hep ''Geralt niye bu kadar witcher değilmiş gibi davranıyor'' dedirten sayfalarla dolu.
Hikayeler asla oturmamış, hatta çizeri bile oturmuş değil, 3. çizgi romanda eserin çizeri değişiyor. Geri kalan ciltlerde bir şeyler değişecek mi bakalım. Arada şans vermeye devam edeceğim kendisine. Kitapları okumuş kitlenin uzak durması gerektiğini düşündüğüm bir seriydi şuana kadar. Tek becerebildiği ''ulan ben bu evreni çooook özlemişim'' dedirtmek oldu, önümüzdeki 2 ay boyunca 7 kitabı baştan gömüyor olacağım.
Yavan HikayeEdebiyat
CDPR'ye (oyunların yapımcısı) güvendim aldım ama Romanların ve oyunlardaki hikayenin çok çok altında kalıyor. Bazı anlar gerçekten ''meeeh ne alaka'' dedirtti, çok basit hikaye kurgulama hamleleri var. Witcher 3 oynarken öyle yolda karşınıza çıkan çok basit bir yan görev gibi hikayesi var (çoğu yan görevin hikayesi bu çizgi romandan iyi bu arada)
Hele Geralt, çok çok amatör bir Witcher'mış gibi davranıyor (hikayenin zamanıyla ilgili bir ipucu yok belki de toy zamanlarıdır emin değilim)
Belki de ilk sayı olduğundan The Witcher evrenini bilmeyenlere evreni tanıtmaya çalışıyor yazar, çünkü Witcherları tanıtmak için çok kasıyor Geralt, her fırsatta ''evet biz witcherlar duygusuz canlılarız ama ben biraz öyle değilim ehehehe'' diyor. ''Evet işaretlerimiz var abi bak igni bak yakıyorum abi ihihie hooop aard bak ittim'' gibi cümleler kuruyor düellolarında. Umarım 2. ve 3. ciltler böyle zorlama tanıtımlar içermez, ekşimsi kekremsi bir tat oluşturuyor çünkü bir kaç cümle art arda görünce.
Çizimler başlarda ''yüz çizimleri biraz daha detaylı olsaydı'' dedirtti ama sonradan alıştım ve bu evren için gerçekten en iyi çizim yöntemlerinden biri bence budur, karakter fizikleri alelade çizilmiş ama ortamlar çok derin ve karanlık, kasvetli bir çizime sahip, bu gerilime gerilim katıyor, daha bi ''witcher evreni'' gibi hissettiriyor.
Öyle ya da böyle, Witcher'ı çok özlediğimi farkettim ve bu hikaye yavan kalsa da bana bu evrenin ne güzel olduğunu hatırlattı, seriyi tekrar okumak için bir gaz oldu, çizgi romanlardan 2 ve 3 ü de okuduktan sonra Witcher kitaplarına tekrardan dalacağım.