Tangün Bostancı
@tangunb1
Öğretmen
Yüksek Lisans
Ankara
Osmaniye
15 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Tolstoy'un "İvan İlyiç'in Ölümü" romanı, ruhsal ıstıraplar, yalnızlık ve çaresizlik temalarıyla doludur. George Steiner, bu romanı Dostoyevski'nin "Yer Altından Notlar"ına benzetir. Tolstoy'un etik anlamda kahramanlarına yaptırdığı iç hesaplaşmalar, Dostoyevski'nin mantıksal çatışkı ve akıldışı insan figürlerine benzer. Bu iki yazar, insanın çaresizliği söz konusu olduğunda trajik kavramını benzer niteliklerle oluşturur.
Kitaba dışarıdan bakıldığında bir adamın ölümünü sade bir dille anlattığı görülür. Ancak Tolstoy bu adamın yaşantısını, ailesi içinde ve arkadaşları arasında umutsuz, ıssız bir adaya çevirir. İçerisinde riyakârlık, çıkar ilişkileri, sıkıcı törenler, kâğıt oyunları, sonradan görme çirkin mobilyalar bulunan ıssız bir ada.
Kitaba adını da veren İvan İlyiç hayatını çalışmaya, itibar sahibi olmaya, kendince doğru şekilde yaşamaya adamış saygın bir hakimdir. Ailesinde kardeşleri arasında parlayan, zeki, kibar ve eğlenceli olan çocuktur. Eğitim hayatının ardından topluma göre uygun bir evlilik yapmış, üst kademelerinde görev yapan kişilerle dostluklar kurmuş, ciddi ve titiz çalışmaları sayesinde çalışma hayatı boyunca çeşitli mevkilerde görev yapmış ve bulunduğu mevkii gün geçtikçe yükselmiştir. Bu yükseliş sürecinde üst kesim ile görüşebilmek adına diğer tabakadaki insanlarla arasına mesafeler koymuştur.
Evliliği başlarda muntazam ilerlerken çocuk sahibi olmalarının ardından bu mükemmellik ona adeta bir ayak bağı olmuştur. Gün geçtikçe ailesinden kopmuş, kendini işine daha çok vermiş ve ailesinden de giderek uzaklaşmıştır. Ailesinden uzaklaşması, dejenere iş arkadaşlıkları onu adeta bir makineye dönüştürmüştür. Öyle ki ölüm haberini alan arkadaşları anında mevkii değişiklikleri hakkında kafa patlatmaya başlamış, hayatının son bulmasına yakın tüm ailesi
Reklam
Kitap oldukça sürükleyici. Zaten gün içerisinde bitirebileceğiniz hafif bi' kitap. Olay sizi içine çekiyor. Karakterleri tahmin etmek zor değil. Sadece "Bay Şair" anlaşılması güç bi' karakter. Dikkatinizi topladığınızda bu da sıkıntı olmaktan çıkıyor.
Kitaplarda edilen küfürleri çoğu zaman görmezden gelebiliyordum. Yerinde edilen küfürleri de takdir ederim. Lakin bu kitapta yersiz kullanılmış çok fazla küfür mevcuttu. Kitabın hitap ettiği yaş kitlesini de göz önünde bulunduracak olursak bu bi' sıkıntı haline geliyor.
Kitapta aktarılmak istenen alt metin var mıydı? Bunu çözemedim. Eminim ki bu benden kaynaklanıyor.
Vakit geçirmek için okuyunuz kitabı. Eminim ki sizler de vaktin nasıl geçtiğini anlamayacaksınız. Sıkılmadan tek solukta okuyacağınıza eminim.
Yazar ben geliyorum diyen bi' yazar. Kullandığı akıcı dil sayesinde sıkılmıyorsunuz veya 'nerede kalmıştım ben?' demiyorsunuz. Yazarımıza diğer çalışmalarında başarılar diliyorum. Umuyorum ki kendini görmek istediği yere gelecektir.
İntihar üzerine aylarca düşünmüş birisi olarak yazarın son denemelerinde bu kadar göze sokmasını anlamsız buldum. Sokak edebiyatını iyi temsil ediyor evet. Ama seni okuyanlar gençler sevgili Batuhan DEDDE. Her üzüntüsünde intihar düşünecek omurgasızlar da olacak. Umarım yaşın kadar düşüncelerin de büyür. Çünkü kelimelerin çok kuvvetli
Ankara'ya ait bu kitabı halen öğrencilik yaptığım Ankara şehrinde bitirme sevincini bana yaşatan A.F.E'ye Ertuğrul E.ye ve Oğuzhan Ç.ye en önemlisi kitabı okuma sürecim boyunca beni yanlız bırakmayan peçeteme teşekkürlerimi sunarım.
Emrah Serbes günümüz sorunlarından birini ele almış. Polis-Halk ilişkisi. İnsanların artık eskisi kadar korkak olmadıklarını, hakkını aramaktan çekinmediklerini ince nüanslarla belirtmiş. Fakat ne kadar haşin olsalar da devlete millete yardımcı olmaktan çekinmediklerini de vakur bir anlatımla aktarmış bizlere. Yaklaşık 1 hafta gibi bir sürede hızlıca okuyup bitirdim kitabı. Çok akıcı ve sizi içine çekiyor. Okurken kendinizi Kızılay'da, Sakarya'da, Bestekar'da ya da çorbacıda bulabiliyorken aynı anda Behzat Ç. karakteri gibi düşünmeye başlıyorsunuz. Okumanızı şiddetle tavsiye ederek bu incelememi burada noktalıyorum.
Not: Lütfen diziyi izlemeyin. Gerçekten vasat bir dizi.. Kitabın sonlarındaki olayları nedense ilk bölümde izliyorsunuz. Senaryo bu kadar bebat edilmemeliydi..
Bukowski bize çocukluğunun, gençliğinin geçtiği yer ve zamanı anlatıyor bize. Aslında çoğu şeyi bize bırakıyor. O dönemdeki Amerikan politikalarından bahsediyor, okuduğu kitaplardan bahsediyor, toplum yapısı, mahallelerdeki yaşayış vs. Hepsi bize Bukowski'nin nasıl Bukowski olduğunu anlatıyor aslında. Son olarak okunmaya değer bir kitap olduğunu belirterek bu incelemeyi noktalıyorum. İyi okumalar.
Reklam