Her Şey O Bir Çocuk İçin
Kitapta yazar kendi anılarının yanı sıra okurların ögretmenleriyle yaşadığı olumlu/olumsuz anılara da ev sahipliği yapmış.
Ülkenin öğretmen sorunlarıyla bizzat karşı karşıya kalan öğretmenimiz belli bir dönem sürgün de edilmiş.
Yıllar içerisinde umuda yenik düşecekken;
"Ceza ile ödülü alan aynı kişi olabilir mi ? Evet olabilir." bu sözlerin canlı örneğini bizzat yaşamış.
Yazar, umut var oldukça her şey mümkün diye fısıldıyor kitabın sonunda.
"Umut sensin !"
Satırlarda kendimi bularak okumaya devam ettim.
İhsan Kartoğlu'nun kitabında yer alan şu satırlara ithafen;
"Canım öğrencim... O sırasında sessizce oturan güzel çocuğum... Seni, kan bağım olan kardeşim gibi, yüreğimin en derin yeriyle seviyorum. Ben senin sadece öğretmenin değilim; kalem tutmayı öğreten, not veren biri değilim. Ben senin sessizliğini duyan ağabeyinim ve bu zorlu yolda, nefesim yettiği sürece her zaman seninleyim."
Özel eğitimli bir öğrenci için bir öğretmen;
Kimi zaman abla/ağabey, kimi zaman sosyal hayata adaptasyon sağlanabilmesi (tiyatroya gittiği, kimi zaman market alışverişi yaptığı, kimi zaman birlikte yemek yediği, doğum günlerine eşlik ettiği) kuralları benimseyebilmesi için otoriter bir öğretmendir. -O otoritenin sağlanabilmesi için tatlı/sert olmak da fayda vardır.- Bahsettiğim "ben öğretmenim, sen öğrenci" farkındalığının da ötesinde "Kendi yaşamını bağımsız şekilde sürdürebilmek, gölgeye ihtiyacı olmadan"
İyisi/kötüsü ile ben de otizmli bir çocuğa öğretmenlik yaptım birkaç yıl önce. Hakkını verebildim mi bilmiyorum.
Öğretmenlik en çok da yıllar sonra iyi hatırlanabilmek demekti benim gözümde.
Konuyla ilgili otizmli öğrencim tarafından yaşadığım şöyle bir anımı sizinle de paylaşmak isterim;
Bir gün ahizenin bir ucunda öğrencimin sesiyle;
"Öğretmenim benim ben Taha.
Yeni bir incelemeden Selaamm!
Kütüphaneme eklediğim yeni
(ikinci el olsa da ) kitabım olan ve
Yazarımız Işın Özdemir hanımefendinin kaleme almış olduğu "Deneme" türünde yazılmış tatlı bir kitabıdır "Hayat Tersten Başlasaydı."
Kitabın içinde yer yer kendi hayatından satırlara da tanıklık ediyorsunuz. Kâh hüzünlü, kâh güldüren satırların arasında gezinirken yeri geliyor sağlam eleştirilere, yeri geliyor iğneleyici sözlerine de tanıklık ediyorsunuz.
Tatlı, samimi ve içten anlatımı sayesinde hem sıkmıyor hem de kolay okunmaya davet ediyor kitap sizi, bizi...
143 sayfa, sunuş ile de 30 başlıktan oluşan bu kitabı eski bir sahafın kitaplığında, rafların arasından çekip almıştım ve aldığıma da pişman olmadım, sıkılmadım..
Deneme türünde yazılmış kitapları her ne kadar pek okumasam da, gayet hoş ve samimi oluşu hoşuma gittiği için sizlere de tavsiye ederim...
Arka Kapak yazısından kesit:
• Çünkü, kişi yaşamın neresinde durursa dursun ait olduğu toplumun bir parçası olma özelliğini hiçbir zaman yitirmiyor.
Öyle anlar geliyor ki anılara yapılan yolculuklar, bugüne ilişkin düşünceler üretmesini sağlıyor bireyin. "Hayat Tersten Başlasaydı" tam da bu noktadan bakılarak okunacak bir kitap...
Okuyacak olan 1k okuyucularına da şimdiden keyifli okumalar o zamaan..
🩷🩷
Nihayet herkesin okuduğu o kitabı ben de okudum. Ve söyledikleri kadar eğlenceli ve tatlı olduğuna karar verdim. Böyle bir hayalet bana da musallat olabilir ama Harriet'in şansı bizde olmaz. Bizi bulsa bulsa korkunç akrabalar bulur.
Hikayeye başladığımda aklıma Dickens'ın eseri geldi. Çok da severim, bütün noel hikayeleri ondan doğmuştur malum. Ama buradaki hayalet çok tatlı üstelik yakışıklı. Daha da önemlisi musallat olduğu kadın dünyalar tatlısı ve renkli kişilikli.
Bu işte bir gariplik var Çünkü Noel Ruhu Nolan, her zaman kötü karakterli kişilere bulaşmıştır. Bu arada Harriet denen kadın zavallıcığı çok uğraştırdı. Zavallı Nolan'ın en zor görevi bu kadın olmalıydı itiraz etti tabii bu duruma. Ama sonra şefi, evet şefi her şeyin bir sebebi olduğunu söyleyince kaldı tabii.
Sonra bu ikisi eski anılara gittiler. Ama Harriet'in hiç kötülüğü yoktu, daha çok eski acıları depreşiyordu. Üstelik Nolan'da garip şeyler olmaya başlamıştı. Rüya görüyordu, bir şeyleri hissedebiliyordu.
Burada neler oluyordu?
Neler olmuyor ki, bizde sonradan öğrendik her şeyin aslını çok sevdik. Azcık yetişkin içeriklidir ama pek Bi sevdim tam not verdim.
#iyiruhlar #noelstory #okudumbitti #blogger
Herkesin hikayesi ayrı, herkesin ayrılığı başka, herkesin özlediği başka, aradığı başka, bulduğu başka…~Sayfa 111~
Bence kitabı en güzel özetleyen alıntı bu satırlar… İki farklı kuşak, iki farklı kültür, iki farklı kadın ama yine şifayı bu kadar farklılığa rağmen birbirinde buluyorlar. Nasıl mı birbirlerini dinleyerek… Yalnızlaşma, yalnızlaştırılma gibi konuları gündeme getiren ve çağımızın en büyük sorunu ise iletişimsizlik… Sahiden hangimiz birimizin derdini gerçekten dinliyor? Dinlemek yalnızca kulakla olmamalı biz bunu anlıyoruz kitabın her satırında. Dinlemek kulakla başlarken kalbin, aklın, empatinin de eşlik ettiği bir düzende olmalı. İşte gerçekten o zaman dinleriz, anlarız birbirimizi.
Selime teyze ve Meltem. Birisi yıllarca kimsesiz bırakılmış anne baba en çok da aile özlemi ile büyümüş küçük bir kız çocuğu masumluğunda olan bir kadın, diğeri dört evladı için yıllarca tüm bakımları adına saçını süpürge etmiş emektar bir teyze. İki farklı dünyayı birbirine açıyorlar, bir ağacın altında toprağın üzerinde taşla ceviz kırarken… Kitabı okurken ben de o toprak zemini, önce hafif sonra yoğun esen Ekim rüzgarını, taşla kırılan cevizin kabuğunun sesini hepsini noktasına kadar hissettim, hissetmekle kalmadım hatta yaşadım, aslında kitabın sayfalarında gezerken bizler de Selime teyze ve Meltem’in misafiri olduk. Beraber güldüğümüz, ağladığımız çok an yaşandı…
Bu kitabın bende farklı yer edinmesinin, bu kadar içselleştirmemin en büyük nedeni de sanırım çalıştığım alanın yaşlılar olması. Çünkü ben Selime teyze gibi onlarca teyzemin, amcamın hikayesine şahit oluyorum gün içinde. Onlarca yalnızlık, keder, mutluluk, huzur, özlem dolu anılara.
Kitabın dili çok samimi, içten, bizden. Bir diğer sevdiğim nokta ise kitapta yer alan tarifler. Bu durum insana o kadar anne,
Puan vermedi
Kışın en güzel yanı nedir diye sorsak, çoğumuzun aklına aynı şey gelir: Sıcak bir ortam, paylaşılmış bir sofra ve içimizi ısıtan hikâyeler… İşte tam da böyle bir duyguyla kapısını aralayan tatlı bir masal var bugün konuğumuz: Pofuduk’un karlı bir günde başlayan sıcacık macerası.
Kahramanımız, meraklı ve sevimli bir tavşan yavrusu: Pofuduk. Karla kaplı bir günde karşısına çıkan turuncu ve tatlı bir sürpriz, onu hiç beklemediği bir yolculuğa çıkarıyor. Bu yolculuk yalnızca mutfağa değil; anılara, paylaşıma ve sevginin iyileştirici gücüne uzanıyor.
Pofuduk’un elinde sıradan bir tarif yok. Büyükannesinden kalan bu tarif, aslında nesiller arası aktarılan bir sevgi mirası. O günün soğuğunu unutturacak, kalpleri ısıtacak bir lezzet hazırlamaya karar veren Pofuduk, boyundan büyük bir işe kalkışıyor. Cesareti biraz heyecanla, biraz da çocukça bir hevesle yoğrulmuş.
Elbette her güzel masalda olduğu gibi, bu hikâyede de dostluk başrolde. Pofuduk’un arkadaşları, onun bu heyecanlı macerasında bir an olsun yanından ayrılmıyor. Kimi sohbetiyle, kimi yardımıyla, kimi sadece varlığıyla bu sofraya katkı sunuyor.
Masal boyunca mutfakta sadece lezzetler değil, kahkahalar da pişiyor. Sevgi ve sohbet iç içe geçerken, ortaya çıkan şey yalnızca tatlı bir sürpriz değil; paylaşmanın mutluluğu oluyor. Çünkü dostlarınızla birlikteyken zaman gerçekten su gibi akıyor, mutluluklar ise katlanarak artıyor.
Bu masal, çocuklara olduğu kadar yetişkinlere de göz kırpıyor. Bize şunu hatırlatıyor:
Bazen en güzel anlar, birlikte hazırlanan bir sofranın etrafında doğar.
Bazen bir tarif, sadece malzemelerden değil; anılardan, sevgiden ve emekten oluşur.
“Merak etmeyin, bu sofrada size de yer var!” cümlesi boşuna söylenmiyor. Okur, sayfalar arasında ilerledikçe kendini Pofuduk’un yanında, kışın soğuğuna
İyi Ruhlar ~ B. K. Borison
.
Yeni yıldan önce son günlerde tam da yılın bu zamanlarına uygun kitaplar okumak bana inanılmaz iyi geliyor! İyi Ruhlar ise beklediğimden daha güzeldi ve yıl bitmeden favorilerim arasına girdi
Geçmiş Noellerin Hayaleti Nolan, bu seneki görevinin her zamanki gibi olacağını sanıyordu. Ama asla beklediği gibi olmuyor Karşısında gerçekten onu tereddüte düşüren inanılmaz tatlı bir kadın vardı.
Bir Noel hayaletinin Harriet’e musallat olması çok beklenmedikti. Gerçekten musallat olması için sebep neydi diye çok merak ettim. Anılara yaptıkları yolculuklar çok fazla ilgimi çekti ve onlarla geçirdiğimiz her saniyede kapıldık birbirimize
Harriet kötü biri değildi. Tabii yaptığı ufak tefek şeyler vardı ama bir hayaletin musallat olması? Kesin bir yanlışlık vardı! Nolan ile çıktıkları yolculuk, keşiflerde birbirlerine olan tutumları, yavaş yavaş oluşa bağ ve fark etmeye başladıklarıyla inanılmaz bir kitaptı. Mesela ben bir hayalete aşık olmayı beklemiyordum
Örgü ören, kitap okuyan ve kedilerle ilgilenen bir hayalet mi? Aşırı sevdim!
Geçmişe yolculukları sırasında her şeyin sadece Harriet için değil de Nolan için de olduğunu keşfedersek? Peki bağlantıları neydi?
Ökse otu sahnesi ve bana bir bahane lazımdı kısmına çığlık attım çok iyiydiii
Diğer yandan bu ikilinin ilişki dinamiğine bayıldım! Bir hayalet ve bir insanın atışmaları çok tatlıydı. Harriet’ın kendini olduğu gibi kabul etme süreci, ailesi ve daha birçok detayla katmanları olan ve her biri keşfedilmeye değer mücevher gibiydi. Ve o kadar orijinal bir karakterdi ki Karşısına çıkan varlığın hayalet olduğuna kanıt olarak bir rozet belge falan istemesi inanılmazdı. Baston şekerlere olan tutkusu, anılardan aldığımız reçel derken onlara dair her detay aklıma kazındı.
Nolan benim tatlı hayaletim…