Boran Uçar
@tboran
İnşaat Mühendisi
Ankara
18 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
İnsan türünün bilinen en ilkel zamanlarından günümüze kadar geçirdiği sosyolojik gelişimi konu alıyor. İnsanların işbirliği özelliğiyle diğer hayvanlardan ayrıldığını ve bu sayede günümüzdeki durumuna erişebildiğini anlatıyor. İnsanlığın bilim yoluyla kendi cehaletini keşfetmesinin, son iki yüzyılda gelişimimizi hiç olmadığı kadar hızlandırdığını anlatıyor.
Bilimin, hümanizmin, serbest piyasa kapitalizminin yeni ve en geçerli dinler haline gelmesiyle insanlığın gelecekte yeni bir evrim geçireceğini ve belki de kendi türünün sonunu getirip yapay zekanın çağını başlatacağını öngörüyor.
Okunması çok keyifli, dinler, imparatorluklar, ekonomi, antropoloji, bilim vb farklı konulardan örnekler veren bir anlatımı var. İnsanlığın hikayesini düşünmek isteyen herkese tavsiye ederim.
Romanı çok yüzeysel buldum. Suç ve cezadaki veya Karamazov kardeşlerdeki derin karakter analizlerini bu romanda bulamadım. İnsanlar ve hapishane hayatı hakkında yapılan çıkarımlar yüzelsel kalmış. Dostoyevski'nin en iyi romanları arasına giremez.
Romanın edebi dili çok iyi, konu olarak da aşk, hayata anlam katma, insan ilişkileri, sanat vb. farklı konulara değiniyor ama yazar nihai bir fikir çıkaramamış sanki. Yine de yazarın üslubunu beğendim.
Abartıldığı kadar iyi bir kitap olmadığını düşünüyorum. Karakterler fazla derin işlenmemiş, hatta karakter gibi değil tip gibi işlenmişler, ya iyisin ya da kötü gibi. Ayrıca tüm sosyalistler melek gibi işlenmiş, tek taraflı bakış açısına sahip bir kitap.
Rus edebiyatından olduğu için okudum ama beklentimi karşılamadı, her Rus yazarı Dostoyevski zannetmemek lazımmış. :)
Konusu Kafka'nın Dava romanına çok benziyor, ama onun kadar akıcı değil, zor bitirdim. Daha simgesel geldi bana, romanın içine tam olarak giremedim.
Ama anladığım kadarıyla, Dava'da Tanrı'nın ulaşılmazlığını eleştirirken, Şato'da devletin, bürokrasinin karmaşıklığını eleştirmiş, ben bunu çıkarabildim romandan.
