nico
@teamvantaem
homofobik ve transfobikler takip etmesin.
6/10
kitabin ortalama puani dusuk bence, ben de 6 versem de sevecek daha cok insan cikarmis gibi gelmisti. hem ben de sevdim zaten, olaylar ve kurgusu vahsiydi, duygusaldi da ayni zamanda. ama biraz dark academia'ya giris kitabi gibi hissettirdi, tamamen kendisine ozgu 'pink academia'msi bir tarzi vardi. belki sonlara dogru vahsetin artmamasi ve olaylarin sakince cozumlenmesi bir eksiklik yaratmistir. yine de kurulan evrene uzaktan bakinca hos duruyor. kitap boyunca samantha'daki uyusturucu kaynakli algilamada olusan puslu bakis okura tamamen gecmis ki uzun sure ne oldugunu algilayamadan bekliyoruz ama samantha'nin dedigi ufak tefek seylerden neler oldugunu ben cozebildim genelde, o guzeldi benim acimdan. kitapta ne eksik bilmiyorum ama bir seyler eksik geldi, belki de bu puslu bakis acisi yuzundendir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
frogs translated by ian johnston, 7/10
i liked this play, the ideas of the scenes were remarkable, it was just how i like it generally. it was funny really and i laughed out loud sometimes as if i'm watching the play be staged in front of my bare eyes. there were lots of funny scenes; hercules' ideas for the ways of going hell to dionysus, the contest between euripides and aeschylus, "...lost his little oil jug." -this was hilarious really-, how dionysus loves chaos between them and make them put more rage on it, the bromance between literally everybody... so, i would really want to watch this play.
AZ ONCE BITIRDIM. 10/10 KESINLIKLE
rebecca kuang'in yazdigi seyleri neden bu kadar cok sevdigimi acik acik gorebilmem icin bu kitap bir hatirlatici gorevi gordu. bir sonraki kitabini okurken de boyle hissedecegim. oyle bir yaziyor ki benim icin yaziyormus gibi hissediyorum. o yazarken ben de ruhen oradaymisim, kafa kafaya vermisiz de onun tum ilerleyisini izlemisim gibi hissediyorum. kuang'in bu zamana kadar cikan butun kitaplarini okudum, katabasis de ciktigi gibi alip okudum ve onun kalemine de, kurgularina da aliskin oldugum icin belli bir beklentiyle basladim ama ayni zamanda pozitif bir onyargi da vardi. bu yuzden incelememdeki en onemli kisim rebecca kuang'in tarzina asinaligimin kitabi sevme derecemi arttirmasi.
560 sayfalik kitabin bir sayfasi bile sıkmadı, bir kez bile bir seyler olsun da bitsin artik diye dusundurmedi. kuang'in olaylari ele alis seklini ve finalleri nasil yaptigini da bildigimden iyi bir sey okuyacagima dair hicbir suphem yoktu. kesinlikle beklentimi karsiladi.
tuhaf bir sey de, kuang'in kitaba serpistirdigi ve kitabi yazarken kullandigi konular hakkinda onceden bilgi sahibi olmamdi. kitabi okurken aldigim zevki kat kat arttirdi bu da, bildigim bircok konudan bahsedilmesinden keyif aldim. yazarla daha da yakin hissettim tabii... büyüyü, mitolojiyi ve matematigi birbirine karistirmis ve cok guzel bir cehennem tasviri yapmis. dante'den, vergilius'tan, orpheus'tan, cehennemle iliskisi kurulabilecek daha bir suru kisiden bahsedilmis. icindeki kalkulus bilgilerini kolaylikla anlayip sekilleri tasavvur edebilmek de buyuk bir keyif ayrica. tabii bu kitabi okumak icin mitoloji ya da matematik uzerine master yapmis olmaya gerek yok. bazi okurlar boyle abartabiliyor da ne geregi var yani... ama benim dante ve vergilius'in yazdiklari hakkinda onceden
