Yazar:
Aristophanes
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
108
Basım Tarihi:
30 Ocak 2008
İlk Yayın Tarihi:
1952
Yayınevi:
Richer Resources Publications
ISBN:
9780979757143
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Kurbağalar
64 okunmaMitos-Boyut Yayınları · Temmuz 2011 · 96 s.
Kurbağalar
41 okunmaYaba Yayınları · Mayıs 2006 · 128 s.
Kurbağalar
14 okunmaGüleryüz Yayınları · 25 Temmuz 2011 · 96 s.
Kurbağalar
4 okunmaSınırsız Kitap · Mart 2016 · 136 s.
Frogs
20 okunmaGeorge Allen&Unwin Ltd · 1952 · 134 s.
Frogs
3 okunmaRicher Resources Publications · 30 Ocak 2008 · 108 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Şair AtışmasıEdebiyat
Eski Komedya yazarlarının en büyüğü olarak geçen Aristophanes’in Kurbağalar adlı bu eseri, meşhur tragedya yazarlarından Euripides ve Aiskhülos’tan hangisinin daha iyi şair olduğu üzerine bir oyundur. Ana karakterimiz Dionysos, Atina halkının gün geçtikçe daha hoşgörüsüz olduğunu iddia eder. Bu değişimin sebebinin halkın dinlediği o dönemin kötü yazılmış kötü niyetli şiirlerinden kaynaklandığını söyler ve bunun için şairleri suçlar. Bu kötü gidişatı değiştirmek için halkın örnek alabileceği bir yazar bulma amacıyla yer altına iner. Büyük tragedya yazarlarından Euripides veya Aiskhülos’tan birini seçip yukarıya, yaşayanların yanına getireceği yolculuğu başlar.
Tragedya’nın temellerine inildiği ve büyük yazarlarının kişilik analizlerinin yapıldığı bu eser tragedya seven benim gibi insanların okuduktan sonra kesinlikle memnun kalacakları bir komedya eseri.
M.Ö. 405’te Lenaia şenliklerinde birincilik alan bu komedya, ölmüş olan Euripides’i ölüler diyarından geri getirmek isteyen Şarap Tanrısı Dionisos’un daha önce ölüler diyarına giden Herakles’ten yardım alarak, onun kılığında ölüler diyarına gitmesi ve Euripides ile Aiskülos arasında hakemlik yaparak en iyiyi seçmesini anlatıyor. Hakemlik kısımları çok iyiydi, dizeleri tartma kısmına bayıldım. Bu komedya Aristophanes’in Euripides’i eleştirisi olarak okunabilir. Anlaşılan Euripides’i ukala, ciddiyetsiz ve gereksiz şekilde geveze bulmakta ve bunu da oyununa yansıtmış. Oyunun adı Kurbağalar olsa da kısacık bir sahne dışında kurbağalarla ilgili bir bölüm yok. Ben olsam oyuna ölüler diyarı ile ilgili bir isim koyardım sanırım. Bu arada ölüler diyarının dış dünya gibi resmedilmesi de ilginç geldi.
Kurbağalar AristophanesEdebiyat
İsmi Kurbağalar olup sadece bir yerde ortaya çıkan ve vıraklama deyince çekip giden sonrasında da ismiyle pekde alakası olmayan bir oyun. Dionizos(ki kimilerine göre tiyatronun babası), yolculuğa çıkıp Aiskhylos ile Euprdes i kapıştırıp duruyor. Oyunda başarılı bulduğum kısımlar ise tiyatronun çıkışı,tarzına dair yorumlar. Arada siyasilere de sağlam giydiriyorlar bu arada. Son olarak da oyun bana Eşşek Kırpmak deyiminin olmayacak işlerle uğraşmak dendiğini öğretti.
Dipnot:Aristophanes yetkili bir abi olabilir ama bu adamın oyunlarını okurken cidden uykuyla kavga ediyorum,olmir olmir olmir:)
10/10
2012 20. kitabı
Kurbağalar, tanrı Dionysos hakkındaki bir hikayeyi konu almaktadır. Dionysos, Atina tragedyasının düştüğü kötü durumdan hayıflanmaktadır, ve Hades'e giderek Euripides'i ölüler diyarından geri getirmek ister. Euripides, bu oyun sergilenmeden bir sene önce ölmüştür. Beraberindeyse, ondan daha zeki ve daha cesur olan kölesi Ksantiyas'ı da götürür. Başlangıç sahnesinde, Ksantiyas ve Dionysos bu oyun içerinde ne tarz şakalar yapabileceklerini münakaşa ederler. Oyunun ilk yarısı boyunca ise, Dionysos sürekli olarak aptalca denebilecek türden hatalar yapar, ve bu durum Ksantiyas'ı bu hataları düzeltmeye zorlar. Böylece, Dionysos hem aptal görünmekten kurtulur, hem de hiç bir şey olmamışçasına hatalar yapmaya devam eder.
Dionysos, Hades'e gitmek için en uygun yolu öğrenmek için yarı kardeşi olan Herakles'in fikrine danışır, çünkü o Cerberus'u sürüklemek için daha önceden ölüler diyarına gitmiştir. Dionysos onun kapısına gelir; orta yaşlı ve kocaman göbekli bir adam görünümünde, ve sarı bir elbisenin üzerine aslan postu giymiş haldedir. Daha çok Herakles ile bağdaştırılan türden kocaman bir sopa taşımaktadır. Ayaklarında ise, yumuşak deriden yapılmış olan bağcıklı çizmeler vardır. Herakles ise, Dionysos'un kendine benzemeye çalışan halini görünce kahkahalarla gülmekten kendini alıkoyamaz. Hades'e gitmenin en kolay yolu nedir diye sorduğunda, Herakles'in cevapları alaycı tarzda olur; Dionysos'a kendini asmasını, zehir içmesini, veya yüksek bir yerden atlamasını önerir. Dionysos kısa yoldan vazgeçer, ve daha önce Herakles'in kullandığı ve Akheron gölü üzerinden giden uzun yolu tercih eder.
Dionysos bu göle ulaştığında, Charon, kayığıyla onu karşı tarafa götürür. Ksantiyas ise, kölelerin bu kayığa binmesi yasak olduğundan dolayı gölün etrafından yürüyerek gitmek zorunda kalır.
Çok iyi de değil..
Aristophanes’in *Kurbağalar* (Βάτραχοι) Eseri Analizi
Özellikle kesinlikle bu eseri YABAYAYINLARIndan okumayın , eserin içine etmişler resmen.
Döneme ait olmayan bir sürü kelime mevcut çeviri de. Orjinal metnini okumamış olsam yanmistim.
### 1. Eserin Mesajı
Aristophanes’in *Kurbağalar* adlı komedyası, MÖ 405 yılında sahnelenmiştir ve temel olarak sanat, edebiyat ve politika üzerine bir eleştiri sunar. Eserde, şair Euripides ile Aeschylus’un karşılaştırılması yoluyla, o dönemin edebiyat anlayışının sorgulanması yapılır. Aynı zamanda Atina’nın siyasi çöküşü ve toplumun ahlaki durumu hakkında da önemli eleştiriler içerir.
Aristophanes’in bu eserle vermek istediği ana mesajlardan bazıları şunlardır:
- Sanatın ve şairlerin toplum üzerindeki etkisi büyüktür. İyi bir şair, halkı eğitir ve yönlendirir.
- Eski ve yeni edebiyat anlayışları arasındaki çatışma vurgulanır. Aeschylus’un geleneksel ve ağır üslubu ile Euripides’in daha sofistike ve bireysel yaklaşımı karşılaştırılır.
- Atina’nın çöküşüne dair bir eleştiri vardır. Aristophanes, Atina’nın eski değerlerinden uzaklaşmasının bir çöküş sebebi olduğunu savunur.
### 2. Olay Örgüsü
Eserin kahramanı, tanrı Dionysos’tur. Dionysos, tragedya sanatının kötüye gittiğini düşünerek ölüler diyarına iner ve oradan büyük bir şairi geri getirmeye karar verir. Amacı, Atina’yı kurtaracak kadar güçlü bir sanatçıyı dünyaya geri getirmektir.
Eserde öne çıkan olaylar şunlardır:
1. Dionysos’un Yolculuğu – Dionysos, kölesi Xanthias ile birlikte yeraltı dünyasına, Hades’e gitmeye karar verir.
2. Kurbağalar Korosu – Eser, kurbağaların “βρεκεκεκέξ κοάξ κοάξ” (brekekekeks koaks koaks) şeklindeki ünlü şarkılarıyla ünlüdür.
3. Aeschylus ile Euripides’in Karşılaşması – Dionysos, büyük şairlerin bir yarışmasına
frogs translated by ian johnston, 7/10
i liked this play, the ideas of the scenes were remarkable, it was just how i like it generally. it was funny really and i laughed out loud sometimes as if i'm watching the play be staged in front of my bare eyes. there were lots of funny scenes; hercules' ideas for the ways of going hell to dionysus, the contest between euripides and aeschylus, "...lost his little oil jug." -this was hilarious really-, how dionysus loves chaos between them and make them put more rage on it, the bromance between literally everybody... so, i would really want to watch this play.
Reklam
Yazar Hakkında
AristophanesYazar · 15 kitap
Aristofanes (Aristophanes), MÖ 456 - MÖ 386 yılları arasında yaşamış bir komedya yazarıdır.
Eski komedyanın en büyük yazarı olarak nitelendirilen Aristofanes, Aegina’da doğdu. Babasının adı Philippos'dur. Gençliğine dair kesinlik taşıyan bilgiler olmamakla birlikte günümüze ulaşamayan ilk oyunu "Bilgelerin Şöleni"nin MÖ 427’de oynandığı bilinmektedir. Dolayısıyla, Aristofanes’in oyun yazarlığı döneminin, Perikles'in ölümünden (MÖ 429) sonraki döneme tekabül ettiği söylenebilir. Yazar, Atina demokrasisinin en parlak dönemine yetişmiştir.
Perikles'in ölümünden sonra başa geçenlerin çıkarcı ve ikiyüzlü davranışları, Aristofanes'in komedyalarında sık sık yerilir. Özellikle Peloponez Savaşı esnasında savaş çığırtkanlığı yapan kişiler, Aristofanes'in "Barış Üçlemesi" diye adlandırılan komedya eserlerinde alaya alınırlar. Bu üçleme yazarın "Lysistrata" veya "Kadınlar Savaşı" (MÖ 411), "Barış" (MÖ 421), "Kömürcüler" (MÖ 425) adlı oyunlarından oluşmaktadır.
Aristofanes geleneklere bağlı ve her yeniliğe tepki gösteren bir yazardı. Düşüncelerinde tutucuydu. Edebiyatta ve sanatta yapılan yenilikleri pek beğenmezdi. Ona göre en iyi tragedya yazarı Aiskhylos’tur. Oysa her yönüyle yeni olan Euripides’i tutmaz, komedyalarında onunla alay ederdi. Yazarın tutumu Sophistlere ve doğal olarak Sokrates’e karşı da aynıydı; çünkü Aristofanes’in gözünde bunlar tehlikeli ihtilalcilerdi, gelenekleri yıkan, töreleri saymayan düşünürlerdi. Tüm bunlara rağmen, MÖ 411'de yazdığı "Lysistrata" oyununda gerçekleşeceğini umduğu barışı tesis etme görevini kadınlara verir. Bu durum, kadınların yurttaş bile sayılmadıkları Atina toplumu açısından önemli bir adımdır.
Aristofanes’in günümüze ulaşmayan ikinci oyunu ise "Babilonyalılar"dır (MÖ 426). Bu oyun Atina’nın iç ve dış politikasını taşlayan bir eserdir. Oyun, Dionysos şenliklerinde ve 3 kez de Lenaia bayramında oynanmıştır.
Aristofanes, yapıtlarını koronun ve mimin önemini koruduğu dramatik dönemin sonlarında vermiştir. Koroya yer vermeyen son oyunu da ("Plutos") kısa süren ve MÖ 4. yüzyıldan önce yerini Yeni Komedya’ya bırakan Orta Komedya’nın günümüze kalan tek örneği olarak bilinir.
Aristofanes’in yapıtlarının günümüzde de önemini koruması, diyaloglarındaki yaratıcılığa, genellikle yerinde ve ölçülü kullanılan yergi öğesine bağlanabilir. Özellikle Euripides’i alaya aldığı parodilerinin parlaklığının ve koro şarkılarının canlılığının yanı sıra barış, kadın-erkek ilişkileri, iktidara yergi gibi evrensel temaları ele alması, yapıtlarının geçerliliğini sağlayan diğer niteliklerdir. Her şeyden çok kadın ile erkek arasındaki aşk temasını işler. Oyunlarında para ve saygıdeğerlilik mutlu son için yeterli şartlardır.
Yazarın günümüze ulaşan oyunları
Günümüze ulaşan on bir metnin ilki "Akharnialılar" (MÖ 425), yazarın sergilenen üçüncü oyunuydu. Bu eser Atina ve Sparta arasında yaşanan Peleponez Savaşlarını ele alıyordu. Aristofanes bu eserinde oldukça kaba fırça vuruşlarıyla Kleon’u alaya alıyordu. Bu oyun bir yıl sonra oynanan "Atlılar"ın (MÖ 424) bir önsözü niteliğindeydi.
MÖ 423’te oynanan "Bulutlar" tragedya ve komedya eserlerinin yer aldığı yarışmada ancak üçüncülük aldı. Aristofanes bu eseri kendisi de başarısız bulduğundan oyunu tekrar ele aldı. Bu komedyada saldırılar Sokrates’e ve eğitim üzerine yöneltilmişti. Oyunun sonu oldukça yıkıcı oldu. Sokrates, tutuklanmasının ve ölüme mahkûm edilmesinin en önemli etkenlerinden biri olarak bu komedyayı gösterdi.
"Eşek Arıları" (MÖ 422) ise parayla tutulmuş ve yargı verme yetkisi olan jürileri keskin bir dille eleştiriyordu. Jüri üyeleri kocaman iğneleri olan eşek arılarına benzetilmişti. Oyundaki budala ihtiyarın adı Philokleon'dur (yani Kleon dostu), onu değiştirmeye çalışan oğlunu adı ise Bdelykleon'dur (yani Kleon düşmanı). Aristofanes bu eserinde, Kleon’a zenginlerin malına el koymasında yardım ediyorlar diye jüri üyelerini yeriyordu.
"Barış" (MÖ 421) yarışmada ikinci ödülü aldı. Bu eser Atina’nın Sparta ile savaşa son vermesini ve anlaşma yapılması gerektiğini savunan bir eserdi.
MÖ 414 yılında oynanan ve Aristofanes’in en sevilen oyunlarından biri olan "Kuşlar", Kleon’dan sonra başa geçen Alkibiades’i konu alıyordu. Bu oyunda savaş bitkini iki Atinalı yurttaş, cennetle yeryüzü arasında, gökyüzünde bir kent kurarlar. Tanrılardan egemenliği çalıp kuşları evrenin efendileri yaparlar. Kuşlar, kaba şakaları en az olan oyunudur.
Bundan sonra Aristophanes’in savaşa karşı yazılmış ve çağımızda müzikali bile yapılmış Lysistrata’sı (MÖ 411) gelir. Atina halkı tarafından çok sevilen ve ertesi yıl yine tekrarlanan Lysistrata savaşa son vermeyi zorunlu kılmak için erkeklerine aşk grevi yapan Atinalı ve Spartalı kadınların isteklerinde nasıl başarıya ulaştıklarını gösterir.
Lysistrata’nın ikinci kez oynandığı ertesi yıl (MÖ 410) Euripides’e yeni bir saldırıyı getiren "Thesmophoria Şenliğini Kutlayan Kadınlar", Euripides’in "Helene" adlı oyununa bir parodi olarak yazılmış eğlenceli ve hafif bir eserdi. Ancak yazarın Euripides’e daha büyük bir saldırısı "Kurbağalar" (MÖ 405) ile geldi.
MÖ 393’te oynandığı sanılan "Kadınlar Halk Meclisinde" yazarın ilk oyunlarından çok farklıydı. Atina demokrasisi gerilemeye başladığından siyasal taşlamaya girmek zorlaşmıştı; çünkü baskı başlamıştı. Aristofanes bu eserinde kadın haklarını alaya aldı.
Günümüze gelen on bir oyun metninden sonuncusu "Plutos"tur (MÖ 388). İyice gerileyen Atina devletinde eleştiri yok olduğundan, yazar bu oyununda ancak kinaye sanatına sığınabilmişti. Bu oyunda parabasis, yani koronun doğrudan doğruya halkla konuşup yazarın düşüncelerini dile getirip yöneticileri suçladığı bölüm, yoktu. Böylece eski komedya dönemi sona erdi ve yerini orta komedyaya bıraktı.
Aristofanes, ayrıca, Platon'un "Şölen" adlı eserinde bir karakter olarak karşımıza çıkar. Bu eserde Platon, aşkın kökeninin komik ve söylencesel açıklamalarını belirtir.
Aristofanes'in Türkçeye çevrilmiş eserleri
Aristofanes, Kadınların Savaşı - Lysistrata, çev. Azra Erhat, Sabahattin Eyüboğlu, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1966
Aristofanes, Kuşlar, çev. Azra Erhat, Sabahattin Eyüboğlu, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1966
Aristofanes, Eşek Arıları - Yargıçlar, çev. Sabahattin Eyüboğlu, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1966
Aristofanes, Bulutlar, çev. Ali Süha Delilbaşı, Mf.V., Ankara, 1957
Aristofanes, Barış, çev. Azra Erhat, M.E.B., Ankara, 1966
Aristofanes, Kurbağalar, çev. Nevzat Hatko, M.E.B., Ankara, 1946
Aristofanes, Eşekarıları, Lysistrata, Kuşlar, Kömürcüler, Barış, çev. Azra Erhat, Sabahattin Eyüboğlu, Türkiye İş Bankası Yayınları, İstanbul, 2006
