nico
@teamvantaem
homofobik ve transfobikler takip etmesin.
cookk guzel
coookk keyif aldim. tiyatrosunu internette bulabilirsem kesinlikle izleyecegim. hem kurguyu cok sevdim hem de cok komikti. boyle kisa degil de daha uzun, bin sayfalik olsa yine zevkle okurdum. herkese oneriyorum herkesin okumasi gereken bir oyun.
turkce cevirisini internette bulamadigim icin ingilizce cevirisinden okudum, yine cok keyifli oldu. 10/10
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
albert caraco annesinin ölümünden sonra hayata dair bakis acisini degistirmis gibi duruyor. yas tutmadigini soylese de annesinin ölümü onu etkilemis. en baslarda annesini sevmedigini, onu bazi seyler (ki sonradan tesekkur ettikleriyle de ayni seyler bu) icin sucladigini soyluyor. ama sayfalar devam ettikce, annesinin sevdigi ozelliklerinden daha cok bahsetmeye basliyor. baslarda mesela, annesinin batil inancli olusundan yakiniyor ama sonradan annesinin ölümüne yakin donemde bu inanclardan kurtuldugunu, melankolinin onu hic gozukmedigi kadar guzel yaptigini soyluyor. annesi hakkinda begenmedigi pek nokta yok aslinda. kadinlarla arasinda bir iliski gelistirememesi icin annesini hem sucluyor hem de ona tesekkur ediyor. cunku annesi ona hep kadinlari kotulemis anlasilan, kendisi de bazi yanlarini gostermis ve bu onu tiksindiren yanlari oglan tum kadinlara atfettigi icin kadinlardan hep uzak durmus. aslen anti-feminist bir durusu yok, erkeklerin kadinlara dunyayi cehennem ettiginin farkinda ve bunu surekli soyluyor ama kadinlar hakkinda bir fikri de yok yazarin. onlari sadece annesi uzerinden tanimliyor kafasinda sadece. bazi yerlerde ise dediklerinin anlamlari karisik, mesela bir yerde kadinlarin basarili denilebilecek bir sanatsal eser cikarmasinin oldukca nadir oldugundan bahsediyor, ama bundan onceki sayfada da kadinlarin erkeklerin koydugu yasalar yuzunden nasil kurban konumunda yasadiklarindan da bahsediyor. eger boyle bir zihniyeti varsa kadinlarin eser cikaramamasinin asil sebebinin erkeklerin engel olusu oldugunu savunmaz mi? bunu acikca belirtmemis.
soyle bir kisim var:
"Kadınlar bizim düşmanımız, anneler de bu üzücü kuralın istisnası değiller, anneler bizi kadınlardan kurtarmaya yarıyor, eserler bizi annelerden kurtarmaya yarıyor, eserler Tin'in evlatlarıdır,
kitabin dilini cok begendim. betimlemeler, olaylara bakis acilari, yorumlamalar cok hosuma gitti. kitapta birbirinden ayri bes oyku bulunuyor ve her biri birbirinden ilgi cekici. cok belli olmasa da surekli bir psikolojik cozumleme var ve karakterlerin derinligi, okura tuhaf gelecek havasi ama bir o kadar da gercekci olusu en sevdigim seylerden biriydi. karakterlerini cekinmeden tanimlayan ve ne dusunduklerini apacik ortaya seren yazarlar en sevdiklerimdir. ama bir o kadar da gizli tutup devamini bize birakirlar bazi seylerin. cok kisa bir diyalogdan bile uzun anlamlar cikarilabilir ve yazar bunu bilerek lafi uzatmaz. sartre, karakterlerine karsi olan bakis acisini sezdirmese bile ne gibi bir ruh haliyle yazildigini ben hissetmis kadar oldum. yeniden soylemeliyim ki kitabin dili muazzamdi, cevirmen cok basarili bir is koymus ortaya. 8/10
