Ahmet tecirlioğlu
@tecir21
Polisiye kitapları severim ki kitabın ortalarına kadar da bana göre akıcı guzel ve eğlenceliydi, okan yunus ile olan sohbetleri oldukça felsefi hatta. Bölümlerde okura yönelik sorular sorması ise farkli bir acı kazandırmış. Ancak Iste fantastik kısımlar daha belirgin olduktan sonra benim sevdiğim tarzın dışına çıktı. Bir anda başka yerlere ve zamana geçmesi beni biraz soğuttu diyebilirim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kendi okuma alışkanlığımın biraz sekteye uğramasından bağımsız, yazarın okumakta en zorlandığım kitabı bu oldu. 2 ayda çeyreğine ancak gelebildim. Öncekiler gibi akmıyor bu kitap sanki bilemedim.!
Edit: zor olsa da tamamladım. Şahsen yazmış olmak için yazılmış olduğu hissine kapıldım.
Polisiye sevenler için yine leziz bir kitap olmuş. Dave yine müthiş yapmış işini :) ve olaylar çözüldüğünde yok artık dedirtti yine. 300lü sayfalara kadar durağan olsa da sonrası bir çırpıda bitiyor.
Sanki heyecan azalmış gibiydi bu kitapta. 200.sayfaya kadar rutin, okumayı bırakmanın eşiğinde dolaştırıyor. Sonrasinda başlıyor aksiyon :) sonunda yine sürpriz.
Soluksuz okudum, sürükleyici bir kitap, sonu beni şaşırttı. Tahmin etmesi gerçekten zordu son sayfalara kadar. Polisiye tarzı kitap seven biri baslar baslamaz bitirmek icin can atacaktır.
