#birekonomiktetikçininitirafları #johnperkins vietnam savaşına katılmamak için barış gönüllüleri elçileri grubuna katıldıktan sonra hayatı değişen yazarın dehşet verici anıları anlatılmış. Barış gönülleri elçileri 1950-60 lı yıllarda ülkemizdede faaliyette bulunmuşlar. Bunlar köy köy gezip anket düzenleyerek analizler yaparak halkı çözümleyecek,kullanacak istihbarat bilgileri toplamışlar. Daha sonra bu bilgileri ne şekilde bir çok olayda nasıl kullandıkları birçok kitapta anlatılmıştı. Kişiler açgözlülüklerinden ötürü ödüllendirildikçe, açgözlülük baştan çıkarıcı bir hal alır."İmaparatorluklar asla s8nsuza dek yaşamaz. Her biri sonuçta korkunç bir çöküş yaşamıştır. Daha mıtlak egemenlik peşinde koşarlarken birçok kültürü yok ederler, sonra da kendileri yıkılırlar.UZUN VADEDE HİÇBİR ÜLKE YA DA ÜLKELER TOPLULUĞU, VARLIĞINI BAŞKALARINI SÖMÜREREK SÜRDÜREMEZ." Kitapta anlatılanlara göre tüm karışıklılar petrol için çıkarılmış. 1970 li yıllardaki petrol krizi sonrası ABDnin yaptıkları ve Suudilerle anlaşması, Endonezyaya, Ekvador, Venezuella, İran, Irak,vs.. yaptıkları dehşet verici. Panama kanalı için Panama devlet başkanına suikast. Yerine gelen Noriegayı yok etmek için Panama nın işgali, Suudilerinin terörü desteklerine göz yummak, Usame Bin Ladinin Rusların Afganistan işgali sırasında Ruslara karşı mali ve silah olarak desteklenmesi, Ekvador başlanının öldürülmesi (Bunlar hep ABD karşıtı oldukları için) küresel büyük şirketlerin bu olaylardaki rolü (kimler var kimler...), Kurulan sömürü düzeni, sizi kalkındorcaz diyerek yap işlet devretle başa geçirilmiş satılmış devlet başkanları sayesinde devletleri büyük borçların içine düşürmek ve iflas ettirmek... "ZENGİNLİK VE ÜLKELERİN KENDİLERİNİ BORÇ BATAĞINDAN KURTARMALARI İÇİN YOL OLARAK ÖZEL SEKTÖRÜ KULLANMA SÖZÜ VERDİLER.
Türk edebiyatında durum öyküsü denince akla gelen ilk isimlerden olan Memduh Şevket Esendal'ı daha önce hiç okumamıştım. Yazarın kalemiyle tanışmamız hikayeleri ile değil de romanı ile oldu: Ayaşlı ile Kiracıları.
İnsanı sıkmayan bir dili var yazarın. Akıp gidiyor; öyle sanatlı, övgüler dizecek büyülü bir dil de değil günlük hayatın içinden birini dinler gibi sanki. Kitapta adı anılmayan bir bankada sözü muteber bir memur olan kitabın anlatıcısı aynı zamanda ana karakterimiz. 9 odalı bir evin bir odasını Ayaşlı İbrahim Efendi'den kiralaması ile başlıyor anlatmaya. Aslında kitabın özü "dedikodu"ya dayanıyor desek yanlış olmaz. Kahramanımız geriye kalan 8 odada yaşayan, gelen, giden kim varsa hepsi ile ilgili en az üç beş cümle kuruyor. Ayaşlı, karısı, Ayaşlı'nın üvey kızı Faika, Faika'nın kocası Fuat ve kaynanası, Abdülkerim ile karısı İffet, onların sürekli ağlayan huysuz oğlu, cimri Şefik Bey, Fabrika sahibi İskender Bey, ana karakterin hemşehrisi Hasan Bey, Haki ve kumarbaz karısı Turan, dairede sırasıyla hizmetçi olarak çalışan Halide ile Ziynet ve diğerleri...
Bir de bu dairenin dışında kalan anlatıcının dostu aklı selim birisi olan Doktor Fahri ile Hasan Bey'in Ayvalık'tan gelen kızı Selime var tabii. Lise yıllarımda bu kitabın adını duyduğumda şirin bir mahallede geçen özenilesi bir hikaye gibi düşünürdüm bu eseri. Hiç öyle değilmiş! Pisliğin, batağın, kokuşmuş bir hayatın hikayesi adeta. Bazen diyoruz ya hani toplum bozuldu iyice diye, toplum eskiden de pek farklı değilmiş! 1930'lar Türkiye'sini anlatıyor bu kitap. Tamam belki kurgu bu ama illaki yazar bunu kafasından uydurmuş değildir ya!
Kitaptaki öne çıkan erkek karakterlerden birkaçını düşündüğümde örneğin Ayaşlı gençliğinde eşkıyalık yapmış ve bu işi bırakması için devlet memurluğu teklif edilmiş- bu da
