"Kitap okurken bazen tek bir kelimeye takılıp kalırsınız. O kelime, günlerdir zihninizi kurcalayan ama adını koyamadığınız o duygunun ta kendisidir. Kitaplar bize kendimizi tercüme eder."
*
Yazmakla zulmün hatıraları bitmez ki! Dikkat edilirse, başından beri tek tatlı hatıram yoktur. Bazı bölümlerde gülünecek türden şeyler olsa da, aslında bunlar bir nevi melodramdır. Türk edebiyatında da bu halime uygun bir deyim var: Gülerim ağlanacak halime!
Son sınav kağıdını da verdiğimde, tam bir beyin zafiyeti yaşıyor, tek bir kitap bile görmek istemiyordum. Ne düşünmek istiyordum, ne de düşünen herhangi birini görmek.