Bir ailede çok sevilen ya da daha ömrünün baharında dünya zevklerinden mahrum kalmış muradına ermemiş gençler öldüklerinde,yas tutmanın sembolik görüntüsü olarak kız kardeşleri ya da sevdikleri kendileri için en kıymetli olan şeyi; yani örgülü saçlarını keserek ,mezar taşına bağlarlar
Bu davranışla yaşamı onunla tanıdığını onun gidişiyle de yaşam kapılarını tümüyle kapattığı anlamına da gelen bu inanış êzîdî Kürtlerde aile ve sevgi bağının ne denli güçlü olduğunun da kanıtıdır