(...) İbda Diyalektiği’nin akademik seviyede uygulanışını göstermek, “teorik” olduğu kadar “pratik” de bir görevdir. Bir taraftan esasa götüren yol -usûl- üzerine mütalâada bulunurken, bir taraftan mühendislik -teknik- vazifesini görmek, bir taraftan da mühendis yetiştirici -ilim- bir misyona talib olmak şeklinde iç içe geçmiş birtakım özellikleri bir arada kuşanmayı gerektiren bir iştir. Demek ki Akademya, İbda Diyalektiği’nin toplumun genel fikir çerçevesine yerleştirilmesi dâvasında, sözünü ettiğimiz tarzda özelliklerin peşinen mükellefiyeti altındadır.
Selim Gürselgil, Bir Usûl Denemesi: Akademya’nın Misyonu (I. Dönem, Ocak 1996, )