“Anlatamıyorum /kimseye/ -çünkü bir kere anlatmayı denersem ve anlamazlarsa o zaman çok yıkılmak gerekebilir ve zamanın tam bu anında, evrenin tam bu noktasında tek başıma çok yıkılırsam benden geriye ne kalacağını tahmin edemiyorum o halde korkuyorum- ve anlatılamamış bunlar içimde beni tüketen kibirli bir yaşam sürüyorlar. Genel olarak çok üzgünüm. Evet, genel olarak.”
“Her bir insanın şeylerden, ağaçlardan, hayvanlardan, insanlardan, düşüncelerden olma bir çemberi vardır - ve bu çemberi kurtarma ödevine iyedir. O, başka hiç kimse değil. Ola ki kurtarmazsa onu, kurtulamaz kendisi.”