İnsan, mucizelere gebe olabilecek beklentiler istiyor. Öngörülebilir bir yaşam insana korkutucu geliyor, ölümün korkutucu geldiği gibi... Ölümü ve varışı kabul etseydik, sıradanlığı ve öngörülebilirliği değerli bulsaydık hayat belki daha yaşanabilir olabilirdi. Normal bir evlilik değil ruh ikizi arıyoruz, normal bir sohbete zaman ayırmazken son raddede terapi desteği alıyoruz. Normal ve sıradan olanı değersizleştiriyoruz ve en sonunda normal ve sıradan olana dahi ulaşamaz hale geliyoruz.