"İlk kez kendisi gibi oldu; önceleri kendini tutuyor, hareketlerini gözetiyordu; ama sonra kendi tanıdığı şekliyle hayatı, dinleyicilerinin gözünde canlandırmanın zevkine kapıldı."
Neyse ki güneşin etrafında kurulu bahçeler,
ağaç dallarında kuşların cıvıltısı var,
Boğazımda düğüm olmuş acılar ,
sahipsiz bir çocuğun,
kimsesiz kalmış ellerinden,
umutlara doğan günler var,
Neyse ki acıyla beslenen insanların,
simit tadında tebessümleri var ...
M.Cengiz
“Hayat, hazin tebessümler eşliğinde hatırlanması gereken bir şey değil de dörtnala yaşanması gereken capcanlı bir şey iken, kim bilir ne güzel bir yerdi burası.”