Yusi

Fazla tanıdık
Hatta içini hiçbir şüphenin kemirmediği günler de olurdu. Swann o zaman iyileştiğini zannederdi. Ama ertesi sabah uyandığında, bir gün önce adeta çeşitli duyguların selinde boğduğu eski acıyı aynı yerde bulurdu tekrar. Acı yerinden hiç kıpırdamamış olurdu. Hatta Swann, bu acının yoğunluğu yüzünden uyanırdı uykusundan.
Sayfa 298·Kitabı okudu
Edebiyat
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gözyaşlarının sebebini merak bile etmez, gözlerini silip gülerek, “Pek hoş doğrusu, sinir hastası oldum” derdi kendi kendine. Sonra, ertesi gün bir kez daha Odette’in ne yaptığını öğrenmeye çalışmak, onunla görüşebilmek için araya nüfuzlu kişiler koymak gerekeceğini düşünür, içini büyük bir yorgunluk kaplardı.
Sayfa 297·Kitabı okudu
Edebiyat
koskoca swann'ın düştüğü hale bak
Odette’in nereye gittiğini öğrenemediği gecelerde bile, Swann Odette’in dönüşünü onun evinde bekleme iznini alabilse, yürek daralması hafifler, tek ilacı Odette’in varlığı, onunla birlikteliğin huzuru olan çarpıntısı yatışırdı; o zaman, Odette’in dönüşünü bekleyerek geçirdiği ve bir büyü, bir nazar yüzünden diğer saatlerden farklı zannettiği saatler dönüş saatinin huzuruna bürünürdü. Ne var ki Odette buna izin vermezdi.
Sayfa 297·Kitabı okudu
Edebiyat
Bilmek her zaman engelleyebilme imkânı sağlamaz; ama hiç değilse bildiğimiz şeyleri, avcumuzun içinde tutamasak da zihnimizde kullanıma hazır bulundururuz ve bu da bize üzerlerinde hâkimiyet kurduğumuz yanılgısını yaşatır.
Sayfa 296·Kitabı okudu
Edebiyat
Sanırdım gündüzdü onlarla gecem İçimde ümitti dost bildiklerim Ne zaman yıkılıp yere düştüysem Bırakıp da gitti dost bildiklerim Hepsi varken baharımda, yazımda Kışın bir burukluk kaldı ağzımda Seneler senesi oysa gözümde Cihana eşitti dost bildiklerim Nerde o sözlere kandığım günler Her gülen yüzü dost sandığım günler Acıdan kahrolup yandığım günler Ta canıma yetti dost bildiklerim Meydana çıkalı asıl çehreler Aydınlanmaz oldu artık geceler Yalanlar tükendi, indi maskeler Birer birer bitti dost bildiklerim Korkar oldum bana “dostum” diyenden Yoksa yok olandan, varsa yiyenden Ne onlardan eser kaldı ne benden Beni benden etti dost bildiklerim
Sayfa 291·Kitabı okudu
Şiir