Tanrı
Beyaz Zambaklar Ülkesinde sayfa 18'de snellman'ın kilise öne gelenlerine yaptığı konuşmayı ülkemin hacı hocasına yapmak istiyorum. insanın medeniyeti insanın cahilliği ile doğru orantılıdır. medeniyet arttıkça sanki insanlar bir şeylerden kaçıyor, "değiştirilmemiş" kitabı bir tür arap masalı gibi anlatıyorlar. bununla ilişkili olmak beni üzüyor, çünkü bu kitap bir doğuşu anlatırken sanki biz ölüme koşuyoruz. kurtuluş ve yıkım arasındaki ince çizgide sanki cirit atıyoruz. ve cahil kesim bizi uçuruma, yıkıma itiyor. tanrıyı örnek gösteriyorlar, onun peşinden koşun diyorlar. diyorlar ama ne biliyorlar? ne öğretiyorlar? ve bildikleri şeyleri nasıl lanse ediyorlar? aptal kesimden, cahilliği ile övünenlerden ve tanrı adına konuşan değersiz halktan nefret ediyorum. onları kınıyorum.
İnsanlar ruhen hasta ve bu tehlikeli bir hastalık. Din bir insanın dünyayla, insanlarla, tarladaki her bir bitkiyle kurduğu bağın tezahürüdür. Bu bağlar yok olursa ne devlet, ne toplum ne de insan ayakta kalabilir.
griff✮
Beyaz Zambaklar Ülkesinde sayfa 18'de snellman'ın kilise öne gelenlerine yaptığı konuşmayı ülkemin hacı hocasına yapmak istiyorum. insanın medeniyeti insanın cahilliği ile doğru orantılıdır. medeniyet arttıkça sanki insanlar bir şeylerden kaçıyor, "değiştirilmemiş" kitabı bir tür arap masalı gibi anlatıyorlar. bununla ilişkili olmak beni üzüyor, çünkü bu kitap bir doğuşu anlatırken sanki biz ölüme koşuyoruz. kurtuluş ve yıkım arasındaki ince çizgide sanki cirit atıyoruz. ve cahil kesim bizi uçuruma, yıkıma itiyor. tanrıyı örnek gösteriyorlar, onun peşinden koşun diyorlar. diyorlar ama ne biliyorlar? ne öğretiyorlar? ve bildikleri şeyleri nasıl lanse ediyorlar? aptal kesimden, cahilliği ile övünenlerden ve tanrı adına konuşan değersiz halktan nefret ediyorum. onları kınıyorum.
Tanrı
İnsanlar ruhen hasta ve bu tehlikeli bir hastalık. Din bir insanın dünyayla, insanlarla, tarladaki her bir bitkiyle kurduğu bağın tezahürüdür. Bu bağlar yok olursa ne devlet, ne toplum ne de insan ayakta kalabilir.
griff✮
ben bu cümleyi okuduğumda son zamanlarda aklımı kurcalayan tanrı ve din üzerine düşündüm. birkaç dakikalıktı fakat varoluşumu sorgulayacak kadar hızlı çalışan düşüncelerim bana bu satırları yazdırdı. "Tanrı halkın ruhunda öldü."
bu cümleyi okudum, aklıma direkt nietzsche geldi. tanrının öldüğü, bir gerçek mi?
cahil halklar tanrıyı benimser, kendini üstün gören cahiller ise liberalizmi toksik savunan aptal ateistlerdir. sorsanız birkaç din ismi sayabilirler fakat bir tanrıdan tanrıyı araştırmadan vazgeçmişlerdir.
şimdi anlamıyorum, kafam karışıyor.
tanrı toplum için bir ihtiyaçtır, bize bir tür kurtuluş sunar.
tanrı bir tür kurtuluş ise, tanrı inancı ağır basan(!) toplumlar neden cahilliğin temsilidir?