Ben Ney'im - Hakan Mengüç
☆
Kitap / Book / Buch:
Ben Ney'im – İyi Beni Bulur (I Am the Ney – Good Finds Me / Ich bin die Ney – Das Gute findet zu mir) — Hakan Mengüç, 2016
Tür / Genre / Genre:
Tasavvuf, kişisel gelişim, felsefe
Spirituality, self-development, philosophy
Spiritualität, Persönlichkeitsentwicklung, Philosophie
Dönem / Period / Epoche:
Çağdaş Türk edebiyatı – Türkiye
Contemporary Turkish Literature – Turkey
Moderne türkische Literatur – Türkei
Kısa Özet / Short Summary / Kurze Zusammenfassung:
Neyin hikâyesi üzerinden insanın içsel yolculuğunu, denge arayışını ve hayattaki yerini anlatan eser, tasavvufî düşüncelerle kişisel gelişim temalarını bir araya getiriyor.
Through the story of the ney flute, the book explores the inner journey of human beings, their search for balance, and their place in life, combining Sufi philosophy with themes of personal growth.
Anhand der Geschichte der Ney-Flöte erzählt das Werk von der inneren Reise des Menschen, seiner Suche nach Ausgeglichenheit und seinem Platz im Leben und verbindet dabei sufistische Gedanken mit Themen der Persönlichkeitsentwicklung.
Yorum / Review / Rezension:
Kitabın ilk yarısı kalbime dokundu. Neyin yolculuğu üzerinden insan hayatıyla kurulan paralellikler son derece etkileyici ve ilham vericiydi. İnsanı sarsıp harekete geçirecek, adeta dağları aşacak kadar güçlü bir motivasyon ruhu taşıyor. Hatta yirmi yılı aşkın süredir bir köşede duran neyimi elime alıp yeniden çalasım geldi. Kitabın ikinci yarısı olmasaydı beş yıldız verirdim. Çünkü ikinci bölüm daha çok bir hayat rehberi ve psikolojik kişisel gelişim kitabı havasında ilerliyor. Buna rağmen genel atmosferi son derece huzur verici ve insanın iç dünyasına iyi gelen bir eser.
The first half of the book truly touched my heart. The parallels drawn between the journey
A Critical Review of Humankind
Rutger Bregman’s book Humankind is one of the books that questions negative ideas about human nature and makes readers think. For many years, many people believed that humans are naturally selfish, bad, and only care about themselves. However, Bregman does not agree with this idea. According to him, human nature is not as dark as people think. Instead, people are more willing to help each other, understand others’ feelings, and do good things. In the book, the author supports these ideas with many examples from wars, psychology experiments, history, and biology. One of the best parts of the book is that it gives hope about humanity. Still, when I finished the book, I did not only feel admiration. On one side, I was happy to read it because it made me think differently. On the other side, some of the author’s ideas felt too optimistic to me. Because of this, the book was both interesting and questionable for me.
One of the strongest parts of the book is that it makes people question ideas about human nature that many accept without thinking. Today, we often see violence, murder, wars, and fights on television, social media, and in the news. After some time, people start to believe that the world is full of bad people. At this point, Bregman asks an important question: If humans were really bad by nature, how could societies survive for so many years? A big part of human history was shaped by helping each other, working together, and surviving together. From this side, the writer’s ideas are important and meaningful.
His ideas against the belief that humans are naturally wild are especially interesting. Today, when someone behaves badly, people sometimes say, “Did you grow up in a cave?” However, Bregman says that hunter-gatherer societies were not as violent as many
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sanırım hayatımda bu kadar detaylı yazılmış bir İngilizce kitap okuduğumu söyleyemem. Bir noktadan sonra bu kitabın iyi çevrilmiş bir Türkçe versiyonunu okumayı gerçekten çok isterdim, ama sanırım böyle bir çevirisi yok — ya da en azından ben denk gelmedim. Bu kitabı okurken bir an bile küçük bir detayı kaçırırsanız, ne okuduğunuzu unutabiliyorsunuz. Çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değil. Her şey düşüncelerden ibaret ve düşünceler her şey olabilir, değil mi? Mutlu bir şarkı sizi iyileştirebilir ya da hüzünlü bir şarkı kırık parçalarınızı onarmanıza yardımcı olabilir.
Okurken hikâyenin nereye varacağını çok merak ettim ve tahmin ettiğim gibi hiç olmadı. Hatta sonu beni gerçekten şaşırttı. Kafamın karıştığı çok fazla yer oldu. Ana diliniz dışında bir dilde kitap okumanın zorluklarından biri de bu sanırım. Ama Raya ve Q’yu karakter olarak gerçekten çok sevdim. Hâlâ sonundan emin değilim. Gerçek miydi, hayal miydi? Mutlu oldular mı? Birbirlerine kavuştular mı? Bence yazar bana bir açıklama borçlu.
İlk başta treni çok sevmiştim ama trenin sırları ortaya çıktıkça, Raya gibi ben de aslında böyle bir trende olmak istemediğimi fark ettim. Ama eğer bir gün denk gelirseniz, bence okuyun. Çünkü sizi oldukça ilginç bir yolculuk bekliyor olacak.
Sözlerimi kitaptaki Raya’nın şarkısıyla bitirmek istiyorum:
Live. Breathe. Be.
---
I don’t think I’ve ever read an English book written with this much detail before. At some point, I really wished I could read a well-translated Turkish version of this book, but I don’t think one exists — or at least I’ve never come across it. While reading, if you miss even the smallest detail for a moment, you suddenly forget what exactly you’re reading. Because nothing is what you think it is. Everything is made of thoughts, and thoughts can become
The Wonderful Wizard of Oz by L. Frank Baum tells the story of Dorothy, a young girl who lives in Kansas and is suddenly carried away by a cyclone to the magical land of Oz. After her house accidentally kills the Wicked Witch of the East, Dorothy learns she must travel to the Emerald City to ask the Wizard of Oz for help returning home. Along the way, she meets the Scarecrow, who believes he lacks a brain; the Tin Woodman, who longs for a heart; and the Cowardly Lion, who wishes for courage. The group travels together, facing various challenges before finally reaching the Wizard. He promises to help them only if they defeat the Wicked Witch of the West, which Dorothy ultimately does. However, when they return, the Wizard is revealed to be an ordinary man using illusions. Despite this, he gives Dorothy’s companions tokens that help them recognize they already possess the qualities they desired. In the end, Dorothy learns she can return home using the magical power of her silver shoes, realizing that her greatest wish has been within her reach all along.
From a literary perspective, the novel explores themes of self-discovery, identity, and the importance of inner qualities over external appearances. Each of Dorothy’s companions symbolizes a human trait "intelligence, compassion, and courage" and their journeys reveal that these qualities are not granted by others but already exist within them. This idea reflects a central message of the novel: people often underestimate themselves and seek validation from external sources instead of trusting their own abilities. The story also examines the contrast between illusion and reality, particularly through the character of the Wizard, who appears powerful but is ultimately just an ordinary man. This suggests a subtle criticism
John Locke’un tabula rasa felsefesinin aksine, insan zihni bütünüyle boş bir levha değildir. Tıpkı fiziki olarak genetik bir mirasla doğduğumuz gibi Jung’a göre psişik (ruhsal) bir miras da taşırız. Bu nedenle de zihin tamamen boş değil, deneyimleri belirli kalıplara göre algılamaya yatkın doğar. Arketipler için kabaca, kolektif bilinçdışında yer alan ve doğuştan gelen psişik mirasın evrensel kalıplarıdırlar diyebiliriz. Yani, insanlık tarihi boyunca tekrar eden temel yaşantılar, bu kalıpların oluşmasına zemin hazırlamıştır. Ve bunlar birer metafiziki kalıntılar değil, tarihsel ve evrimsel-psikolojik -ayrıca kolektif- yapısal biçim ilkeleridir.
Yani kısaca Jung, psişeyi ana üç katmanda ele alıyor ve arketipleri de bu katmanlardan biri olan kolektif bilinçdışının yapısal öğeleri olarak görüyor.
Bu Üç Katman:
1- Bilinç: Farkında olduğumuz düşünce ve duygular (görünen kısım).
2- Kişisel Bilinçdışı: Unutulanlar, bastırılanlar, kişisel deneyimler.
3- Kolektif Bilinçdışı: Bireysel değil, tüm insanlarda ortak olan doğuştan gelen psişik miras.
Daha anlaşılır kılmak adına örnek vermek gerekirse, bilinç düzeyinde canlanan bir ifade: “şu anda burada bulunmaktan hoşlanmıyorum” olabilecekken; kişisel bilinçdışında, bu hoşnutsuzluğun nedeni geçmişte yaşanmış ve hatırlanmayan bir aşağılanma deneyimi olabilir. Kolektif bilinçdışı düzeyinde ise bu aşağılanmanın bir baba figürü tarafından yapılması ve “baba figürü”nün aslında evrensel bir otoriteyi temsil etmesi gibi arketipsel bir kalıp devrede olabilir. Yani kişisel yaşantı, evrensel bir kalıp üzerinden anlam kazanabilir.
Jung'ın ruhsal modelinde çokça arketip bulunsa da son olarak, merkezdeki dört arketipe değinerek satırlarımı sonlandırmak istiyorum.
1-) Persona: Topluma sunduğumuz sosyal maske.
2-) Gölge: Kabul etmek
Horseracing is the sport of kings, perhaps because racehorses are very expensive animals. But when they win races, they can make a lot of money too - money for the owners, for the trainers, and for the people who put bets on them to win.
Silver Blaze is a young horse, but already the winner of many races. One night he disappears from his stables, and someone kills his trainer. The police want the killer, and the owner wants his horse, but they can't find them. So what do they do?
They write to 221B Baker Street, London, of course - to ask for the help of the great detective, Sherlock Holmes.
Sherlock Holmes and the Sport of KingsArthur Conan Doyle · Oxford University Press Spain · 200749 okunma