Elif
@theelifff
1379 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Ayfer Tunç'la tanıştığım ilk kitap,kalemi beni gerçekten etkiledi. Bir kitabın sizi içerisine çekip sürüklemesi her yazarın harcı değildir. 127 sayfalık bir kitap olmasına rağmen derinliği anlamı çok fazla. Kitabımızın şöyle bir özelliği var Sağ tarafta Ekmel Bey'in günlüğünü,sol tarafta ise Derya Hanım'ın günlüğünü okuyoruz. Ne yazık ki ben bir gaflette bulunup kitabın 30 sayfasına gelince anladım bu durumu ilk başta bir şeylerin tam oturmadığını anlamıştım ama neyin uyuşmadığını ufak bir araştırmadan sonra anladım.Farklı yorucu ama güzel bir teknik. Önce Ekmel Bey'i okumaya başladım sonra Derya'yı. Okudukça yazarın kalemine hayran kaldım. İkili ilişkileri bu kadar güzel bir şekilde aktarması beni çok etkiledi.Suzan karakterini Derya'dan dinliyoruz.Suzan aşkın bir temsili.Okurken karmaşık duygular yaşadım bazı yerlerde kendi hayatımdan parçalar gördüm belki de bu yüzden çok sevdim kitabı.Derya'ya asla ısınamadım hissettiği şeyleri bir yerde anlayıp üzüldüm ama hep uzak bir karakter kaldı bana abisine olan sevgisinden (ne kadar sevgi denebilir bilmiyorum)
Kitap hakkında fazla bilgi verip kitabın tadını kaçırmak istemiyorum.Kitabın içeriği de kısaca şöyle; yanlış yapılan evlilik,Suzan'ın aşkı,kadın-erkek ilişkisi.
Okumak için çok geç kaldığım bir yazar oldu sizde gerçekten güzel bir kitap okumak istiyorsanız vakit kaybetmeden okumalısınız bence şimdiden keyifli okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı bitirdikten sonra kafam da bir sürü sorular belirlendi.Neden böyle içerikli bir kitap?Bu kadar rahatsız edici,insan olmaktan utandıran ,her insanı artık sorgulama zorunda bıraktıran insanları acaba kafalarından neler geçiyor diye düşündüren bir kitaptı.Yazarımız burada acaba toplumun aynası olup at gözlüklerimizi takıp görmekten kaçtığımız iğrenç şeyleri mi gösteriyordu bize?İlk sayfaları okurken bu ne cidden bu nasıl bir kalem diye düşündüm.Hatta bir ara kitabı yarım bıraktım.Sonra bir gerçekle karşılaştım dünyada Zebercet gibileri yok muydu?Her gün haberlerde orada burada duyduğumuz hayvana eziyet eden öldüren,kadını aşağılayan lanet egolarını tatmin etmek için kadınlara bir hiçmiş gibi davranan erkekler yok muydu?Haberlerde gördüğümüz an bile psikolojik olarak rahatsız hissedip değiştirdiğimiz o haberler o olayların hepsi Zebercet karakterinde toplanmıştı.Ben Zebercet’i hiç sevmedim.İlk başta yazar neden böyle bir şey yazmış derken sonra yazarın bana sonuna kadar hissettirdiği o tiksinme Zebercet ve onun gibilerine olan kişilere olan öfkemi sinirimi bu kadar bana güzel aktarabilmesine şaşırdım.Demek ki yazarın amacı buymuş dedim.Evet,kitabın içeriği çok rahatsız edici her sayfasında muhakkak ki bir müstehcen olaylar var.Ama karakterimiz bu yazarın bize aktarmak istediği bu “Bakın dünyada Zebercet gibileri de var siz görmezden gelip kaçmak istesenizde ben her satırımda Zebercet gibilerinin kafasının içini size göstereceğim” demiş gibi.Kitap hakkındaki düşünceler ikiye ayrılmış.Okurken rahatsız oldum diyenlerin sebebi kalplerin ve zihinlerinin temiz olmasından dolayı ben de aynı hisleri yaşadım çünkü o yüzden kesin okumalısınız diyemem psikolojik olarak zorlayan bir kitap öte taraftan yazılanlar gerçek psikolojik olarak incelemek anlamak isteyen insanlar
“acıyabilmek”1000Kitap
Yıllar önce okuyup kitabın içeriğini unuttuğum bir kitaptı.Kitap hakkında hatırladığım tek bir şey vardı “acımak” duygusu.Bugün bu satırları yazarken yine aynı hissi taşıyorum.Hakikat bazen gördüğümüzün ötesindedir ya Zehra’nın hayatı da tam olarak böyle.Yıllar boyunca babasına kin duygusu bile beslemeyecek kadar soğumuş bir kalp.Bütün her şeye rağmen çocukları için direnmeye çalışan Mürşit Efendi...Kitabın ilk sayfalarında Zehra’nın bakış açışından çocukluğunda babasıyla ilgili yaşadığı hatıralar var devamında ise Mürşit Efendi’nin yaşadığı acı gerçekler var.Hepimiz hayatta iyi insan olmanın mücadelesini veririz ama hayatta öyle kirli kalpler vardır ki kirliliklerini bizede bulaştırmak için türlü oyunlara başvururlar.Mürşit Efendi de bu kirli kalpli insanlara denk gelmiş.Hele kaynanası yok mu tam bir dalavereci.Aslında kitabı anlattıkça anlatmak istiyorum ama çokta içeriğini girip okuma hevesinizi kırmak istemiyorum.Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Her okuduğumda aklıma çocukluk hatıram gelir.Daha 4-5 yaşlarında adaşımla yere uzanıp gökyüzünü seyretmeyi en parlak yıldızı bulmayı çok severdik.Gökyüzünün,yıldızların bizim için anlamı çok farklıydı.O Yalova’da ben İstanbul’da,gökyüzüne her bakışımda en parlak yıldız benim için o,onun içinde bendim.21 yaşındayım hala gökyüzüne bakınca onu hatırlarım.O da bu hatıramıza sahip çıkıp benim için “Göğümün en parlak yıldızısın” der. Çocuklara has duygulardır böyle ince duygular.Küçük Prens’in de dediği gibi büyükler bunu anlayamaz.Kitap hakkında incelemeden çok bana hissettirdiklerini yazmayı yeğledim.Yüreğiyle okuyanlar için her seferinde okunulacak bir kitap.
Yoğun duygularla işlenmiş bir aşk kitabı.Ama ben kitaba tek bu açıdan bakmadım.Kitabın içinde sayısız güzel şiirler ,yazarlar, tarihi bilgiler vardı daha çok onlara odaklandım açıkcası.Aslı ve Murat’ın üniversite yıllarında tanışıp yaşadıkları aşk hikayelerinin İstanbul-Bursa ve Amerika üçgeni içerisinde ele alınan klasikleşmiş bir aşk.Aşk demek ne kadar doğru bilemiyorum ben okurken onların yaşadıkları duyguları aşk olarak nitelendirme konusunda kararsız kaldım.Çoğu kişiye göre belki aşktır.Aslında kitap hakkında söylenecek pek bir şey yok Aslı’nın gelgitleri,Murat’ın Aslısı için çabalaması ve sonuç yarım kalmış bir duygu.Hatalar,Keşkelerle dolu bir roman.Okumak isteyenlere keyifli okumalar diliyorum şimdiden.
