"Sözcükler! Sadece sözcükler! Ne kadar da korkunçlardı! Ne kadar berrak, canlı ve gaddarlardı! İnsanın bundan kaçması mümkün değildi. Ama bir yandan da ne kadar zarif bir sihre sahiplerdi! Şekilsiz şeylere esnek bir şekil veriyor ve keman ya da ut sesi kadar tatlı, kendilerine has bir müziğe sahip gibiydiler. Sadece sözcüklerdi bunlar! Ama bunlar kadar gerçek olan bir şey var mıydı dünyada?"
"Hayatın amacı kişinin kendini geliştirmesidir. Kişinin kendi doğasını yaşaması... Her birimiz bu yüzden buradayız. Bugünlerde insanlar kendilerinden korkuyorlar. En büyük görevin kişinin kendisine borçlu olduğu görev olduğunu unutmuş durumdalar."
"İtiraf ediyorum, kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! İnsan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. Kendime ait bir ev sahibi olduğumda, şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum!"