"Özlem sıcacıktır. Özlem bir dost, bir sevgilidir. Sarıverir insanı sıcaklığı. Memedin kafasında, gönlünde ta iliklerine işlemiş, sarı pirinç pırıltıları vardı. Pırıltıların ötesinde kırmızı kiremitleri maviliğe yapışmış kasaba..."
"Zehra, babasının bu satırlarını okurken çıldıracak gibi oldu. "Hemen hemen benim fikirlerim" diyordu, bir rüya içinde olmadığına inanmak için kağıda parmakları ile dokunuyordu. Sonra aklına başka bir şey geldi. "Acaba vücudumla olduğum gibi ruhum ve fikirlerimle de bu adamın kızı mıyım?" diye düşündü ve bir zaman okumasına fasıla verdi."