Esra
@therese
247 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Haftalarca zihnimde dolaştım, nasıl başlayacağımı bulmaya çalıştım. Her hayat açıklanamazdır, diyordum durmadan kendi kendime. Kaç tane gerçek anlatılırsa anlatılsın, kaç tane ayrıntı verilirse verilsin, işin esası anlatılmak istenmez. Şu adam burada doğdu, şuraya gitti, şunu ya da bunu yaptı, şu kadınla evlenip şu çocukları oldu, yaşadı, öldü, arkasında şu kitapları ya da şu savaşı ya da bu köprüyü bıraktı demek... Bunların hiçbiriyle pek ilgilenmeyiz. Hepimiz hikâyeler dinlemek isteriz, tıpkı çocukken olduğu gibi dinleriz anlatılanları. Gerçek hikâyeyi sözcüklerin içinde hayal ederiz, bunu yapmak için de hikâyedeki kişinin yerine koyarız kendimizi, kendimizi anladığımız için onu da anlarmış gibi yaparız. Bu bir kandırmacadır. Kendimiz için varızdır belki, zaman zaman da kim olduğumuzu anlar gibi oluruz, ama yine de asla emin olamayız, hayatlarımız sürerken kendimize karşı gitgide daha fazla saydamlaşırız, kendi tutarsızlığımızın daha çok farkına varırız. Hiç kimse bir başkasının sınırından içeri giremez, nedeni de basittir: Hiç kimse kendine ulaşamaz da ondan.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8.5/10
New York Üçlemesi'ni de böylece tamamlamış oldum. Giderek artan bir okuma zevki yaşattı bu seri bana. En çok Kilitli Oda'yı sevdim sanırım ama üçü de benzer temaları benzer şekilde ele alan iyi kitaplardı. "Birini ararken kendinde kaybolmak" diyebiliriz belki bu ortak temaya. Okuduğuma memnunum, ve bir Kırmızı Defter'dir bahsedilip duruyor üçlemede, onu da okuyalım bakalım neymiş bu defter.
Nasıl oluyor da bir ülkeyi bunca çok içimde barındırabiliyorum?
