Meryemnur
@theteacha
Learning is forever
Şu anda okuduğu kitap
Ve siz bunun rastgele evrim sonucu olduğunu düşünüyorsunuz…
Bitki, ürettiği karbonhidratı, kendi bitkisel yaşamını sürdürmek için enerji kaynağı olarak kullanır. Ve sonuçta bitkilerden geçinen parazitler olan bizler de kendi yaşamımızı sürdürmek için bitkilerin karbonhidratlarını çalarız. Bitkilerden aldığımız kanımızdaki karbonhidratlarla içimize çektiğimiz havanın erimiş haldeki oksijenini karıştırarak yaşayabilmemiz için gerekli enerjiyi sağlarız. Bu süreç sonucunda karbondioksit çıkarırız. Bitkiler de aldıkları bu karbondioksiti karbonhidrata dönüştürürler. Ne şaşılası bir iş birliği düzeni… Bitkilerle insanların birbirinin soluğunu alıp vermesi ile gezegen çapında karşılıklı bir hayat öpücüğü döngüsü, 150 milyon kilometre uzaklıktaki bir yıldızın enerjisiyle sürüp gitmekte… 
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uzayın enginliğinde bir zerreciksek çağların enginliğinde de ancak bir anlık zaman içinde yaşıyoruz demektir. 
İskenderiye’ye demirleyen yabancı gemiler kaçak eşya için değil, acaba kitap mı kaçırıyorlar diye aranıp taranırlardı.
Batlamyus’un yerküremizi evrenin merkezi sayan görüşü 1500 yıl süreyle geçerliliğini korumuştur. Bu ise bilimsel çalışmaya girişenlerin ortaya attığı görüşlerin tümüyle yanlış olabileceğini bize gösteren bir hatırlatma yerine geçer. 
Evet, karanlık temalı kitaplardan devam ediyoruz. Şu sıralar çok fazla üst üste iç karartıcı ama muazzam de olan kitaplar okudum. Bu da onlardan biriydi.
Bazı satırlarda gerçekten 16 yaşında ama bazı satırlarda sanki 46 yaşında gibi konuşan bir Holden var. Sürekli okullardan atılan bir genç, yine bir okuldan atılıyor ve New York sokaklarında başını belalara sokuyor, evden kaçma planları yapıyor -klasik bir ergen gibi-, iyi kötü kararlar veriyor kendince.
Ben bilinç akışı yazımını sevip sevmediğime karar veremiyorum ama bu kitapta kulağımı tırmalamadı. Aksine bir noktadan sonra sanki bir sitkom izliyormuş gibiydim, kitap akıp gitti.
Çavdar tarlası metaforu ve son sayfalarda Phoebe ile olan sahneleri çok keyifle okudum. Son sahne gözümün önünde canlandı ve beni mest etti. Harika başlamamıştı benim için ama bitince çok iyi bir his bıraktı içimde garip bir şekilde. Sanki Holden çok daha hazin bir sonu olacakken Phoebe’nin sayesinde hayata tutundu gibi. Gayet keyifliydi.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}