Boyle oluyordu biri oldugunde; Bir gun o da olecek, dunyanin bir yerinde bir daha gerceklesecekti bu. O orada olmayacakti, ama gerekmiyordu orada olmak, cunku bu bir ani olmus olacakti zaten. Olmus olacakti ama hayatta olanlar bilinmez olmayacaklardi onun icin, cunku bir kez daha gerceklesecekti bu, henuz yasanmamis bir hayattan edinilmis bir ani.
Insanlar asik olur cunku onda yolunda gitmeyen bir sey vardir. Bu saglik sorunu olmaktan cok onun zihinsel iklimiyle ilgilidir; kisin bahar ozlemi cekmek gibi.
Kendimizin, kendimizle yalniz kalmanin dehsetidir bizi aska ceken fakat bu ask sadece bir kez gerceklesmeli ve asla tekrarlanmamalidir. Dersimizi ogrenmemiz gerektigi gibi ogrendigimizde, hepimizin ve her birimizin, her zaman ve tamamen yalniz oldugunu kavrariz.
Inanc otesi bir yorgunluk alanina itilmistim ve kisiligimi yitiriyormusum duygusuna kapildim. Nerede ve neden yasadigimi ya da ne yaptigimi ve neden yaptigimi artik hatirlayamiyordum. Hayvanlarla insanlar birbirine karistilar ve icimden, beni neden oldurmuyorlar, diye gecirdim. Neden beni oldurup kamyonlardan birine asmiyorlar? Bir geyikten ne farkim var? Aradaki farki nasil anliyorlar? Bu dusunce cok gucluydu cunku artik hayvanlari insanlardan ayirt edemez olmustum, aradaki tek fark, hatirladigima gore, hayvanlarin bacaklarindan asili olmalariydi.