lune.
@thisislunetrying
art deco.
ad astra per aspera.
Şu anda okuduğu kitap
acının insanlarla paylaşıldığı takdirde azalacağı konusunda kuşkusuz haklısın, değerli dostum, keşke insanlar geçip giden şimdiyi yaşamak yerine geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bak şu yıldızlar gecenin bu derin sessizliğinde nasıl da parlıyor. ta şu ufkun üzerinde, senin gönlüne bakan iki benzer yıldız, düşündüklerini zühre'ye söylemek için ufuklara doğru uzaklaşan iki beyaz güvercine benzemiyor mu? Bunlar güzel, hepsi güzel. fakat sen onlardan daha güzelsin...
ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvet kalıntılarının bir çığlığıdır. ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücün de yok olduğu zamanlardır ki, onun yerine geçen etkili sessizlik, en şiddetli acının yarattığı gözyaşlarından daha yakıcıdır.