Hayat bana tek ve değişmez bir mevsim oldu hep. Bu hayat bir soğuk bölgede ve sonsuz bir karanlıkta geçti adeta, öyle ki bağrımda hep aynı alev vardı ve o beni bir mum gibi eritti.
Kör baykuş bende derin ve acılı bir his bıraktı. Ölüm ve yaşam arasındaki o çizgide sık sık gidip geldik. Ruh halimi etkilemedi değil. Okurken yazarın edebi acısını hissediyorsunuz bu yüzden kitaba son bölüm yani yazarın özgeçmişini okuyarak başlanması gerekiyor; bu kadar ince ruhlu, düşünceli, sevgi dolu yazarın kitabı yazarken içinde kopan fırtınanın daha iyi anlaşılabileceğini düşünüyorum.
Genel olarak beğendim ve anlatımını Kafka’ya benzer buldum diyebilirim.