12 mart dönemi geçti. ama bu dönemin acısı içimize kaya gibi oturmuş, varlığımızla bütünleşmişti. terörün gücü, yıllar yılı sızmaya, yayılmaya çalışacak ve bizleri daha çetin günlere sürükleyecek. esintili yaz akşamlarında, küçük yaşantılara hazırlanırken, bir yandan da bu acıları içten duymamak olanaksız. tedirginlik her zamanki gibi var. büyüyor. küçülmüyor. sonra arkadaşlarımızdan birkaçı arka arkaya ölüyor. henüz kırk yaşlarında insanlar. daha güzel yaşamlara duyulan özlem ve bekleyişi onlarla birlikte gömüyoruz. daha güzel yaşam diye bir şey yok. daha güzel yaşamlar ötelerde değil. daha güzel yaşam başka biçimde değil. güzel yaşam burada. taksim alanı'nda. turşu, pilav, simit, çiçek, kartpostal satan, ayakkabı boyayan siyah kalabalık içinde. trafik tıkanıklığından yürümeyen arabalar, egzoz kokusu, alana yayılan sidik kokusu, gözlerimiz, duygularımız önünde açılan bu kara kalabalıktan başka yerde, daha başka biçimde bir güzel yaşam yok. güzel yaşamın sınırları, ölen, gömülen arkadaşlarımızın yaşadığı kadar.
pdf
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
o öleli ikinci sonbahar geliyor. sanki karşımda. yudumladığı konyağın tadını içine sindirmeye çalışıyor. gözleri yorgun. gözleri insancıl. gözleri dalgın. duyguları uzaklarda. sevişip, ölüm sessizliğine gömülmek ister gibi. ölüm sessizliği çok genç buldu onu. karı koca olamadık. gerçek dost da olamadık. bir kitapta okumuş, bir filmde izlemiş gibiyim beraberliğimizi. bir konserde dinlemiş gibiyim. severek anımsanan bir kitap gibi bile değil. paris'in select kahvesinde başlayan, şişli'nin bir özel sinir kliniğinde turuncu çiçeklerle biten beraberliğimizi. uzun yaşamın bir küçük kesiti. dünyasındaki insanlardan biriydim. onunla birlikte hiçbir şeyim ölmedi. insan ölümünü kendi kendine ölüyor.
pdf
süren, akan yaşamın içinde bulunmak ne büyük bir coşku! hele bu coşkuyu karşılayan, bu coşkuya bulvarları, kahveleri, insanlarıyla yanıt veren bir kentte olmak. çoğu kez insan yaşamı, yaşanmış coşkuların anısı ile de geçer. ama yaşamın bazı kesitlerinde bu coşku gece ve gündüz somut olarak kavrar benliğimizi. bir şarkıyla. bir resimle. uzayan bir bulvarla. sevilen, teni okşanan bir insanla. yaprakları hışırdayan bir ağaçla.
pdf
bir şeylere açılmak, bir yerlere koşmak, dünyayı kavramak istiyorum. dünyanın bize yaşatılandan, öğretilenden daha başka olduğunu seziyorum. oysa o yıllarda bu kaygılara çözüm getirecek hiçbir olgu yok. yönetime karşı bir direniş başlamış. soygundan, antidemokratik eylemlerden söz ediliyor.. ama yaygın olan yalnız varoluşçuluk. marmara'nın gri mavi boşluğuyla bağdaşan varoluşçuluk.
pdf
hiç düşündünüz mü? ölen bir insanı gerçekten bir kez daha görebilir misiniz? ölen bir okula gidebilir misiniz? ölen bir evde uyuyabilir misiniz? o yıllar öldü. o yılları bize öldürecek biçimde yaşattılar.
pdf