seyma

seyma
@thisymu
içi boşaltılmış şimdiki zaman.
8 Mayıs
350 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek giryemi kıldı füzun eşkimi hun etti felek şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan beni bir gözleri ahuya zebun etti felek
Şiir
yağmur yağsın varsın ıslansın saçlarımız yalnız duyulmaz olsun göğsümüzdeki darlık dilimizdeki kilit kolumuzdaki zincir ömrümüz meçhullerden meçhullere akıyor saatler bizim değil kitaplar bizim değil bizim değil yaşamak bizim değil hiçbir şey kendi dünyamızda yabancılar gibiyiz
Şiir
pencerede saksılarım var benim de kurulmuş asma bahçem göğün maviliğinde sanki neden sade yaz günleri taşır bir demet çiçek gibi sevgilim çiçekli bir şemsiye elinde güzel şeyler düşünmeme rağmen durmadan ağlamak geliyor içimden
evet, ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemeyeceğim razı değilim beni tanımayan tarihe beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
Kurtar beni! Daha fazla ölemem Ah Ingeborg, Neden mi?