Belki de ben onu bu kadar sevdim, çünkü her gün göremiyordum. Gözümün önünde olmadığı zamanlarda hayalimde daha canlı bir şekilde yaşardı. Bazen onunla yaptığım hayalî konuşmaların, gerçekten yaptığımız konuşmalardan daha canlı ve samimi olduğunu hissederdim.
Sonra kendisini ne kadar özlediğimi, beni ne kadar üzdüğünü düşündüm. İçimdeki fırtınalı duyguların arasında kaybolup gitmek istemiyordum. Ama yine de seni seviyordum. Seni sevmenin, sana kavuşmanın beni özgürleştireceğini düşündüm.