ruhunu yokluyor senin
tuşları yokladığı gibi müzisyenlerin
müziğe tüm şiddetiyle başlamadan önce
seni azar azar sersemletiyor
kırılgan doğanı hazırlıyor
cennet darbesine
hafif çekiçlerle - uzaktan duyulan
sonra yaklaşan - sonra çok yavaşça
zaman buluyor nefesin düzelmeye
beynin sakinleşiyor
görkemli bir yıldırım iniyor
çıplak ruhunun derisini yüzüyor
rüzgarlar ormanları pençelerine alınca
evren hareketsiz kalıyor
acılı bakışları severim,
bilirim çünkü gerçek olduklarını
yalancıktan çırpınmaz insanlar,
taklit edilemez şiddetli bir sancı
gözler donuklaşır bir kez - ölümdür bu
olanaksızdır sahte olması
alındaki ter damlalarının
gerçek ıstırabın yol açtığı