sevgi bazen yok olur
sönüşünde gözlerin,
ve sönmüş gözlerine
bakarız sevginin.
dokunur kirpiklerimize duman,
kraterden yükselen, soğuk;
sadece bir defa tuttu
nefesini, korkunç boşluk.
ölü gözleri
gördük ve unutmadık asla.
sevgidir en uzun süren
ve tanımaz bizi bir daha.
ben de orpheus gibi çalıyorum şimdi
hayatın tellerinde ölümün ezgisini
ve yeryüzünün, bir de cennetin efendisi
gözlerinin güzelliğine söyleyebileceklerim
karanlık şarkılardır yalnızca.