deniz
@tidalwave
20
kimi zaman, üstesinden gelemediğimiz bir hüzüne gömüldüğümüz izlenimine kaptırırız kendimizi. yaşadığımız günün büyülü anının geçip gittiğinin, buna karşın hiçbir şey yapamadığımızın farkına varırız. oysa yaşam, büyüsünü ve güzelliğini kendi içinde gizlemektedir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
dine evet, din adamlarına hayır.
aşk belki de vaktinden önce yaşlandırıyor bizi.
piedra ırmağının kıyısında oturdum ve ağladım. kışın soğuğu, yüzümdeki yaşları hissettirdi bana ve bu yaşlar, önümden akıp giden donmuş sulara karıştı. bu ırmak bir yerlerde bir başka ırmağa kavuşuyor, sonra bir başkasına ve bütün bu sular, gözlerimden ve gönlümden çok uzaklarda, sonunda denize kavuşuncaya dek böylece akıp gidiyor.