nerede olursam olayım, hep yanımda oluyorsun. yok olup giden onlar. sense varlığını en çok hissettirensin.
istediğim zaman benimle konuşan bir kitapsın. ölümün yazdı yaşamını.
ama eskiden uzak, soğuk, gizemli duran sen, şimdi yanı başımda ışıl ışıl parlıyorsun. içime bir kuşku düştüğünde, sana danışıyorum. verdiğin yanıtlar onların verebileceklerinden çok daha doyurucu geliyor bana.
sonrasında da yüzlerce farklı neden buldum, yeniden ve yeniden utanmak için. bin yıl yaşasam binlerce neden daha bulurdum. çünkü insan kendine karşı acı ve öfkeden başka ne hissedebilir, bilmiyordum.